Informujemy, że wprowadziliśmy nową opcję automatycznych tłumaczeń przez
sztuczną inteligencję. Za poprawienie takiego tłumaczenia użytkownik
otrzymuje 5 pkt i tłumaczenie zostaje przypisane do jego konta.
Zaloguj się
i wykorzystaj wszystkie możliwości serwisu!Inne teksty piosenek
Taco Hemingway
Popularne teksty
Taco Hemingway - Latarnie wszędzie dawno zgasły
Latarnie wszędzie dawno zgasły
Tekst dodał(a): bebeczkaofficia
Edytuj tekst
Tłumaczenie dodał(a): translatorAI
Edytuj tłumaczenie
Teledysk dodał(a): bebeczkaofficia
Edytuj teledysk
Tekst piosenki: Taco Hemingway - Latarnie wszędzie dawno zgasły
Zwrotka 1
Szukać szczęścia na ulicach tego miasta, to szukać igły w stoku siana na ruchomych piaskach
Chodnik odchody zdobią jak rodzynki w ciastach Wszak nikt nie prosił, ale wiesz, że możesz je tu zastać
Nocą ten głaz pcham jak Syzyf, jak atlas, to miasto przygniata jak sztanga na barkach
Co ruch to Starbucks i żabka, i żabka, i żabka, paczkomat i suka na światłach
Ja pierdolę, wymiociny na kostce bałma Trój, truje mnie wóda albo gruda, super pharma
Kąt, kontuzja mózgu, o terapie coraz trudniej Wariuje w chmurach, aż się w nich zasnuje trauma
Sza, szafa grająca, gra na lupie nutę diabła, z kim tu zatańczyć, samotność, mój smutny standard
Nie lubię tłoku, lecz człowiek to dusza stadna Pod ciemną gwiazdą się smutny znów tłum upadla
Chłopy czerwone, jakby ktoś na morde wylał wrzątek One bezgotówkowe, lecz się Chrobry przyda w piątek
Królowe mączki, co druga.
Nowa Iga Świątek toast za zdrowie i by się dobrze klikał content.
Neony bledną widzę morze czerni jak Kaukaz
Nie ma ucieczki, dziś śródmieście jak Alcatraz
Pierwsze pijane pocałunki w WWA, znam was
Mięsień sercowy szczypie, od dekady mam zakwas
Refren
Morda nie szklanka.
Ale często są w kontakcie.
Serce nie sługa, ale uwięzione w klatce.
Robi się ciemno, barman uzupełnia lampkę.
Życie nie bajka, czemu opowiadasz baśnie?
Nie bombonierka, więc nie szukaj w nim słodyczy.
Serce nie sługa, ale trzyma je na smyczy.
Życie nowelą, no i nikt nie zechce czytać. A czas to pieniądz, nikt nie chce go pożyczyć.
Zwrotka 2
Jest pierwsza w nocy, gdy znów tu siedzę jak słup soli Przez papierosy mnie płuco lewe i mózg boli
Przysięgam dosyć, mam uzależnień, lecz cóż zrobić? Brudna speluna, podwójna wóda i doomscrolling
Chcę iść do domu, nim stoczę się jak alkoholik, lecz bez pardonu
Na feedzie mi się pojawia storik To ona? (To ona)
I jakiś pan anonim, uczyli na religii by drugi nadstawiać polik.
Lecz jak to robić gdy widzę jej fotę z owym chłopem I ma na sobie mu bluzę co będzie dość istotne
Wraca wspomnienie, ale miesza się ze stroboskopem Sączy się bardzo lichą strugą jak Marlboro z okien
Na raz przemienia się w tsunami i mnie obezwładnia znam wszystkie fale i na pamięć jak melodię z radia
Wiem co się stanie, kiedy w sobie mam emocji nadmiar odkurzę notes by się topić w melancholii.
Za dnia
Refren
Morda nie szklanka.
Ale często są w kontakcie.
Serce nie sługa, ale uwięzione w klatce.
Robi się ciemno, barman uzupełnia lampkę.
Życie nie bajka, czemu opowiadasz baśnie?
Nie bombonierka, więc nie szukaj w nim słodyczy.
Serce nie sługa, ale trzyma je na smyczy.
Życie nowelą, no i nikt nie zechce czytać. A czas to pieniądz, nikt nie chce go pożyczyć.
Zwrotka 3 (outro)
Nastała pora, gdy się każdy problem staje ważny Kiedy wyprasza gości lokal, kiedy blakną gwiazdy
Paradoksalnie... Nastała pora, gdy się każdy problem staje. Ważny Kiedy wyprasza gości lokal, kiedy blakną gwiazdy
Paradoksalnie cel się staje wtedy skrajnie jasny Latarnie wszędzie dawno zgasły.
Szukać szczęścia na ulicach tego miasta, to szukać igły w stoku siana na ruchomych piaskach
Chodnik odchody zdobią jak rodzynki w ciastach Wszak nikt nie prosił, ale wiesz, że możesz je tu zastać
Nocą ten głaz pcham jak Syzyf, jak atlas, to miasto przygniata jak sztanga na barkach
Co ruch to Starbucks i żabka, i żabka, i żabka, paczkomat i suka na światłach
Ja pierdolę, wymiociny na kostce bałma Trój, truje mnie wóda albo gruda, super pharma
Kąt, kontuzja mózgu, o terapie coraz trudniej Wariuje w chmurach, aż się w nich zasnuje trauma
Sza, szafa grająca, gra na lupie nutę diabła, z kim tu zatańczyć, samotność, mój smutny standard
Nie lubię tłoku, lecz człowiek to dusza stadna Pod ciemną gwiazdą się smutny znów tłum upadla
Chłopy czerwone, jakby ktoś na morde wylał wrzątek One bezgotówkowe, lecz się Chrobry przyda w piątek
Królowe mączki, co druga.
Nowa Iga Świątek toast za zdrowie i by się dobrze klikał content.
Neony bledną widzę morze czerni jak Kaukaz
Nie ma ucieczki, dziś śródmieście jak Alcatraz
Pierwsze pijane pocałunki w WWA, znam was
Mięsień sercowy szczypie, od dekady mam zakwas
Refren
Morda nie szklanka.
Ale często są w kontakcie.
Serce nie sługa, ale uwięzione w klatce.
Robi się ciemno, barman uzupełnia lampkę.
Życie nie bajka, czemu opowiadasz baśnie?
Nie bombonierka, więc nie szukaj w nim słodyczy.
Serce nie sługa, ale trzyma je na smyczy.
Życie nowelą, no i nikt nie zechce czytać. A czas to pieniądz, nikt nie chce go pożyczyć.
Zwrotka 2
Jest pierwsza w nocy, gdy znów tu siedzę jak słup soli Przez papierosy mnie płuco lewe i mózg boli
Przysięgam dosyć, mam uzależnień, lecz cóż zrobić? Brudna speluna, podwójna wóda i doomscrolling
Chcę iść do domu, nim stoczę się jak alkoholik, lecz bez pardonu
Na feedzie mi się pojawia storik To ona? (To ona)
I jakiś pan anonim, uczyli na religii by drugi nadstawiać polik.
Lecz jak to robić gdy widzę jej fotę z owym chłopem I ma na sobie mu bluzę co będzie dość istotne
Wraca wspomnienie, ale miesza się ze stroboskopem Sączy się bardzo lichą strugą jak Marlboro z okien
Na raz przemienia się w tsunami i mnie obezwładnia znam wszystkie fale i na pamięć jak melodię z radia
Wiem co się stanie, kiedy w sobie mam emocji nadmiar odkurzę notes by się topić w melancholii.
Za dnia
Refren
Morda nie szklanka.
Ale często są w kontakcie.
Serce nie sługa, ale uwięzione w klatce.
Robi się ciemno, barman uzupełnia lampkę.
Życie nie bajka, czemu opowiadasz baśnie?
Nie bombonierka, więc nie szukaj w nim słodyczy.
Serce nie sługa, ale trzyma je na smyczy.
Życie nowelą, no i nikt nie zechce czytać. A czas to pieniądz, nikt nie chce go pożyczyć.
Zwrotka 3 (outro)
Nastała pora, gdy się każdy problem staje ważny Kiedy wyprasza gości lokal, kiedy blakną gwiazdy
Paradoksalnie... Nastała pora, gdy się każdy problem staje. Ważny Kiedy wyprasza gości lokal, kiedy blakną gwiazdy
Paradoksalnie cel się staje wtedy skrajnie jasny Latarnie wszędzie dawno zgasły.
Sprawdź interpretację na Wersuj.pl Dodaj adnotację do tego tekstu » Historia edycji tekstu
Tłumaczenie AI: Taco Hemingway - Latarnie wszędzie dawno zgasły
Pokaż tłumaczenie**Verse 1**
Searching for happiness in the streets of this city is like looking for a needle in a haystack on quicksand.
The sidewalks are decorated with dirt like raisins in cakes. No one asked for it, but you know you can find them here.
At night I push this boulder like Sisyphus, like Atlas, this city crushes me like a barbell on shoulders.
Every motion is a Starbucks and a Żabka, and a Żabka, and a Żabka, a parcel locker and a dog at the lights.
Damn, vomit on the cobblestones of Bałma, I'm poisoned by vodka or powder, super pharma.
Corner, brain injury, therapies are getting harder to find. I go crazy in the clouds until trauma covers me like a mist.
Hush, the jukebox plays a devil's tune on loop, who to dance with here, loneliness, my sad standard.
I don't like crowds, but humans are social beings. Under a dark star, the sad crowd degrades itself again.
Faces red, as if someone poured boiling water on them. They are cashless, but Chrobry comes in handy on Friday.
Flour queens, every other one.
New Iga Świątek, a toast for health and well-clicked content.
The neons fade, I see a sea of blackness like Caucasus.
There's no escape today, downtown is like Alcatraz.
The first drunk kisses in WWA, I know you.
The heart muscle stings, I've had lactic acid for a decade.
**Chorus**
A face is not a glass,
but they often stay in touch.
The heart is not a servant, but it's trapped in a cage.
It gets dark, the bartender refills the glass.
Life's not a fairy tale, why tell stories?
It's not a box of chocolates, so don't seek sweetness in it.
The heart is not a servant, but it keeps it on a leash.
Life's a novella and no one wants to read it. And time is money, no one wants to lend it.
**Verse 2**
It's one in the morning, as I sit here like a pillar of salt. Cigarettes make my left lung and brain ache.
I swear I'm done with addictions, but what to do? A dirty dive, double vodka, and doomscrolling.
I want to go home before I fall like an alcoholic, but without pardon.
A story pops up on my feed. Is that her? (Is that her?)
And some anonymous guy, they taught in religion to turn the other cheek.
But how to do that when I see her photo with that guy? And she's wearing his hoodie, which will be quite important.
The memory returns, but mixes with the strobe light. Trickle very weakly like Marlboro from the windows.
Suddenly turns into a tsunami and overwhelms me, I know all the waves and by heart like a melody from the radio.
I know what happens when I have an excess of emotions inside, I'll dust off my notebook to drown in melancholy.
By day.
**Chorus**
A face is not a glass,
but they often stay in touch.
The heart is not a servant, but it's trapped in a cage.
It gets dark, the bartender refills the glass.
Life's not a fairy tale, why tell stories?
It's not a box of chocolates, so don't seek sweetness in it.
The heart is not a servant, but it keeps it on a leash.
Life's a novella and no one wants to read it. And time is money, no one wants to lend it.
**Verse 3 (outro)**
The time has come when every problem becomes important. When the establishment asks guests to leave, when the stars fade.
Paradoxically... The time has come when every problem becomes important. When the establishment asks guests to leave, when the stars fade.
Paradoxically, the goal becomes extremely clear then. The streetlights everywhere have long gone out.
Searching for happiness in the streets of this city is like looking for a needle in a haystack on quicksand.
The sidewalks are decorated with dirt like raisins in cakes. No one asked for it, but you know you can find them here.
At night I push this boulder like Sisyphus, like Atlas, this city crushes me like a barbell on shoulders.
Every motion is a Starbucks and a Żabka, and a Żabka, and a Żabka, a parcel locker and a dog at the lights.
Damn, vomit on the cobblestones of Bałma, I'm poisoned by vodka or powder, super pharma.
Corner, brain injury, therapies are getting harder to find. I go crazy in the clouds until trauma covers me like a mist.
Hush, the jukebox plays a devil's tune on loop, who to dance with here, loneliness, my sad standard.
I don't like crowds, but humans are social beings. Under a dark star, the sad crowd degrades itself again.
Faces red, as if someone poured boiling water on them. They are cashless, but Chrobry comes in handy on Friday.
Flour queens, every other one.
New Iga Świątek, a toast for health and well-clicked content.
The neons fade, I see a sea of blackness like Caucasus.
There's no escape today, downtown is like Alcatraz.
The first drunk kisses in WWA, I know you.
The heart muscle stings, I've had lactic acid for a decade.
**Chorus**
A face is not a glass,
but they often stay in touch.
The heart is not a servant, but it's trapped in a cage.
It gets dark, the bartender refills the glass.
Life's not a fairy tale, why tell stories?
It's not a box of chocolates, so don't seek sweetness in it.
The heart is not a servant, but it keeps it on a leash.
Life's a novella and no one wants to read it. And time is money, no one wants to lend it.
**Verse 2**
It's one in the morning, as I sit here like a pillar of salt. Cigarettes make my left lung and brain ache.
I swear I'm done with addictions, but what to do? A dirty dive, double vodka, and doomscrolling.
I want to go home before I fall like an alcoholic, but without pardon.
A story pops up on my feed. Is that her? (Is that her?)
And some anonymous guy, they taught in religion to turn the other cheek.
But how to do that when I see her photo with that guy? And she's wearing his hoodie, which will be quite important.
The memory returns, but mixes with the strobe light. Trickle very weakly like Marlboro from the windows.
Suddenly turns into a tsunami and overwhelms me, I know all the waves and by heart like a melody from the radio.
I know what happens when I have an excess of emotions inside, I'll dust off my notebook to drown in melancholy.
By day.
**Chorus**
A face is not a glass,
but they often stay in touch.
The heart is not a servant, but it's trapped in a cage.
It gets dark, the bartender refills the glass.
Life's not a fairy tale, why tell stories?
It's not a box of chocolates, so don't seek sweetness in it.
The heart is not a servant, but it keeps it on a leash.
Life's a novella and no one wants to read it. And time is money, no one wants to lend it.
**Verse 3 (outro)**
The time has come when every problem becomes important. When the establishment asks guests to leave, when the stars fade.
Paradoxically... The time has come when every problem becomes important. When the establishment asks guests to leave, when the stars fade.
Paradoxically, the goal becomes extremely clear then. The streetlights everywhere have long gone out.
Historia edycji tłumaczenia
| Tekst: |
Filip Szcześniak Edytuj metrykę |
|---|---|
| Muzyka: |
Rumak |
| Rok wydania: |
2025 |
| Płyty: |
Latarnie wszędzie dawno zgasły |