Stare Dobre Małżeństwo - Matce Leśnej z Komańczy

Całe życie staram się polubić swoje imię
Studzę ukrop rzeki krwi która we mnie płynie
Całe życie pragnę uznać zwierzęce nazwisko
Spaceruje kusząc licho nad losu urwiskiem

Całe życie chodzę w butach nie do końca własnych
Całe życie duszę w sobie prawdy nazbyt ciasne
Całe życie poszukując w bydlęciu człowieka
Żyje wiarą, że tych cudów w końcu kiedyś się doczekam

Całe życie chciałbym oddać przeczystej idei
Sklejać potłuczone serca zamiast ludzi dzielić
Całe życie się rozbijam jak ślepy ptak o szybę
Żeby świat odmienić w miejsce węża wyhodować rybę

Całe życie poświęciłem wierszowi i pieśni
Uchroniłaś mnie od złego gdy mnie diabli nieśli
Całe życie uczę się szacunku dla swej Matki
Uchwyciłaś moją rękę dając radość w dni ostatnie

Ku Dobru!