Informujemy, że wprowadziliśmy nową opcję automatycznych tłumaczeń przez
sztuczną inteligencję. Za poprawienie takiego tłumaczenia użytkownik
otrzymuje 5 pkt i tłumaczenie zostaje przypisane do jego konta.
Zaloguj się
i wykorzystaj wszystkie możliwości serwisu!Inne teksty piosenek
Carlos do Carmo
Carlos do Carmo - Fado da saudade
Fado da saudade
Tekst dodał(a): NateY
Edytuj tekst
Tłumaczenie dodał(a): NateY
Edytuj tłumaczenie
Teledysk dodał(a): malgocha3
Edytuj teledysk
Tekst piosenki: Carlos do Carmo - Fado da saudade
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
//:E com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – à despedida://
Foi nas tabernas de Alfama – em hora triste
Que nasceu esta canção – o seu lamento
//:Na memória dos que vão – tal como o vento
No olhar de quem se ama – e não desiste://
Quando brilha a antiga chama – ou sentimento
Oiço este mar que ressoa – enquanto canta
E da Bica à Madragoa – num momento
Volta sempre esta ansiedade – da partida
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
Quem vive só do passado – sem motivo
Fica preso a um destino – que o invade
//:Mas na alma deste fado – sempre vivo
Cresce um canto cristalino – sem idade://
É por isso que imagino – em liberdade
Uma gaivota que voa – renascida
E já nada me magoa – ou desencantada
Nas ruas desta cidade – amanhecida
Mas com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – a despedida
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
//:E com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – à despedida://
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
//:E com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – à despedida:
Na minha velha Lisboa – de outra vida
//:E com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – à despedida://
Foi nas tabernas de Alfama – em hora triste
Que nasceu esta canção – o seu lamento
//:Na memória dos que vão – tal como o vento
No olhar de quem se ama – e não desiste://
Quando brilha a antiga chama – ou sentimento
Oiço este mar que ressoa – enquanto canta
E da Bica à Madragoa – num momento
Volta sempre esta ansiedade – da partida
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
Quem vive só do passado – sem motivo
Fica preso a um destino – que o invade
//:Mas na alma deste fado – sempre vivo
Cresce um canto cristalino – sem idade://
É por isso que imagino – em liberdade
Uma gaivota que voa – renascida
E já nada me magoa – ou desencantada
Nas ruas desta cidade – amanhecida
Mas com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – a despedida
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
//:E com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – à despedida://
Nasce o dia na cidade – que me encanta
Na minha velha Lisboa – de outra vida
//:E com um nó de saudade – na garganta
Escuto um fado que se entoa – à despedida:
Sprawdź interpretację na Wersuj.pl Dodaj adnotację do tego tekstu » Historia edycji tekstu
Tłumaczenie: Carlos do Carmo - Fado da saudade
Pokaż tłumaczenieW mieście rodzi się dzień, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie
To w tawernach Alfamy - w smutnym czasie
Urodziła się ta pieśń – ich płaczu
W pamięci, którzy odchodzą – tak jak wiatr
W spojrzeniu, które kocha – i nie rezygnuje
Jak błysk dawnego płomienia – lub uczucia
Słyszę to morze, które współdrga – wówczas, gdy śpiewa
I do Bica, po Madragoę – w jednej
chwili
Wraca zawsze ten niepokój – z odejścia
Rodzi się dzień w mieście, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
Kto żyje tylko przeszłością – bez powodu
Jest więźniem przeznaczenia – pokonany
Ale w duszy tego Fado, – co wiecznie żyje
Rośnie śpiew krystaliczny – ponadczasowy
Przez to wyobrażam sobie – na wolności
Mewę, która się unosi – odrodzona
I już nic mnie nie rani – lub rozczarowuje
Na ulicach tego miasta – świtaniem
I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie
W mieście rodzi się dzień, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
//:I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie://
W mieście rodzi się dzień, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
//:I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie:/
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie
To w tawernach Alfamy - w smutnym czasie
Urodziła się ta pieśń – ich płaczu
W pamięci, którzy odchodzą – tak jak wiatr
W spojrzeniu, które kocha – i nie rezygnuje
Jak błysk dawnego płomienia – lub uczucia
Słyszę to morze, które współdrga – wówczas, gdy śpiewa
I do Bica, po Madragoę – w jednej
chwili
Wraca zawsze ten niepokój – z odejścia
Rodzi się dzień w mieście, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
Kto żyje tylko przeszłością – bez powodu
Jest więźniem przeznaczenia – pokonany
Ale w duszy tego Fado, – co wiecznie żyje
Rośnie śpiew krystaliczny – ponadczasowy
Przez to wyobrażam sobie – na wolności
Mewę, która się unosi – odrodzona
I już nic mnie nie rani – lub rozczarowuje
Na ulicach tego miasta – świtaniem
I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie
W mieście rodzi się dzień, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
//:I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie://
W mieście rodzi się dzień, – który mnie zachwyca
W mojej starej Lizbonie – z innego życia
//:I ze ściskającą tęsknotą – w gardle
Słucham Fado intonowanego – na pożegnanie:/
Historia edycji tłumaczenia
| Autor: |
(brak) Edytuj metrykę |
|---|