Hanka Ordonówna - Szarlatanka

Wytarta płyta gramofonowa
Cygański romans, kabackie słowa

Ach, szaraban moj, amierykanka
Ja nie artystka, ja szarlatanka
W podrzędnym szynku grzmiało do ranka
Ja nie artystka, ja szarlatanka
Och

Musiała mnie chyba opętać
ta melodia łkająca obleśnie
że nie mogłam, nie mogłam spamiętać
i zapomnieć nie mogłam tej pieśni

gdyśmy wyszli z tej knajpy podmiejskiej
gdzie patefon do pijanych się modlił
wspomnieniami do pieśni złodziejskiej
po fałszywej wracałam melodii

Ach, szaraban moj, amierykanka
Ja nie artystka, ja szarlatanka

Powiedziałam, a wiesz mimo wszystko
Coś w tem jest, prawdę śpiewa Cyganka
Bo sam przyznasz, że jestem artystką
Ale kocham cię, jak szarlatanka

Nawet w twoich ramionach, mój miły
Już od dzisiaj nie znajdę radości
Już mnie będą bawiły, kusiły
Szarabańskie, cygańskie piękności

Ach, szaraban moj, amierykanka
Ja nie artystka, ja szarlatanka

Tam była w szynku dziwka krzykliwa
Ach, spójrz w jej oczy, jaka szczęśliwa
Że się przyznaje, że szarlatanka
Ach, szaraban moj, amierykanka

Pojedziemy w cudowne podróże
Będą kwiaty, i miłość, i pieśni
Ja się nagle zasępię, zachmurzę
I zapatrzę się w przeszłość boleśnie

Ty mnie o nic nie pytaj mój miły
Samą zostaw mnie, nie chcę miłości
nie chcę nic, byle tylko wrócimy
dzikie dźwięki karczemnej wolności

Ach, szaraban moj, amierykanka
Ja nie artystka, ja szarlatanka
Ach, szaraban moj, amierykanka
Ja nie artystka, ja szarlatanka