Proletaryat - Deser

Część 1 (0:00 - 5:07)

Wiedziałem mam, i nie zmieni tego nic.
Mówiłem wiem - wiem to czego nie wie nikt.
Myślałem ,,Bierz, bierz i nie dawaj z siebie nic!".
Wierzyłem w los, który sprzyjał zawsze mi.

[Jest tylko tam, jedna chwila którą mam!
Ostatnie drzwi, które zamknąć muszę sam!]

Myślałem ,,Mam", a nie zostało we mnie nic.
Wierzyłem w coś, w co nie wierzył chyba nikt.
Straciłem to, co w życiu wielką cenę ma.
Kusiłem los, który zabrał to do dał.

[Została mi, ostatnią chwilę tylko mam!
Zostały drzwi, które zamknąć muszę sam!
Chcę zabrać to, jedyną chwilę którą mam!
Chcę zabrać dni, które na sumieniu mam!]
(x2)

Część 2 (5:07 - 10:37)

Kamień, w głowie go mam!
Nie wiem skąd, nie wiem jak!
Przyszedł, widać już czas!
Kamień, w głowie w sam raz!

Chyba, lubię ten stan!
Kiedy, w głowie go mam!
Zamknął w sobie co chciał!
Już nie będę się bał!

[To w nim zamykam się - ukrywam to co chcę!
To on obroni mnie; zatrzyma, to co złe!]

Kamień, w głowie go mam!
Teraz, nie jestem sam!
Zamknął w sobie, co chciał!
Będę spokojnie spał!

[To w nim zamykam się - ukrywam to co chcę!
To on obroni mnie; zatrzyma, to co złe!]

...

[To w nim zamykam się - ukrywam to co chcę!
To on obroni mnie; zatrzyma, to co złe!]
(x2)

Część 3 (10:37 - 15:19)

Pada, długo, długo tak! Spływa aż do dna!
Zwala wodospadem z nóg, i podmywa grunt!

Gasi nawet małą myśl, gasi każdy krzyk!
Sięga ramion, sięga ust, wdziera się do płuc!

Zgasi każdą myśl, zgasi każdy krzyk! Spłynie aż do dna, nie zostawi nic!

Pada, długo, długo tak! Spływa aż do dna!
Wciąga wszystko, wciąga wir - nie wystarczy sił!

Porwie nawet małą myśl, porwie każdy krzyk! Porwie wszystkich, porwie nas - nie ucieknie nikt!

Zgasi każdą myśl, zgasi każdy krzyk! Spłynie aż do dna, nie zostawi nic!

...

Zgasi każdą myśl, zgasi każdy krzyk! Spłynie aż do dna, nie zostawi nic! (x2)

Część 4 (15:19 - 22:00)

Liczę palce które mam!
Czytam słowa które znam!

Zbieram z ziemi to co jem!
Mówię tylko to co wiem!

Powiedzcie mi, czy to wystarczy gdy, do raju bram, zapukam tam?!

Ufam tym co wiodą mnie!
Kiedy mówią, słuchać chcę!

Swoje życie za nich dam!
Strzelam kiedy rozkaz mam!

Powiedzcie mi, czy to wystarczy gdy, do raju bram, zapukam tam?!

...

Jedynego boga znam! Jemu oddam to co mam!

Powiedzcie mi, czy to wystarczy gdy, do raju bram, zapukam tam?!

...

Jeszcze jeden dzień, jeszcze jedna noc!
Jeszcze jeden krzyk, nim nadejdzie świt!

Mam ostatnią myśl, mam krok!
Nim dopadnie strach, nim ogarnie mrok!

Matką była złość, ojcem moim gniew!
Reszta życia krwią, naznaczona jest!

Nikt mi nie dał nic, los wybrałem sam!
Litość - nie znam jej, nie wiem co to żal!

Każdy drogę swoją ma! Każdy ty i ja!
Każdy wybrać musi sam, każdy cele zna!

...

Każdy drogę swoją ma! Każdy ty i ja!
Każdy wybrać musi sam, każdy cele zna!

Każdy drogę swoją ma! Każdy ty i ja!

Część 5 (22:00 - 25:42)

Dużo, tak dużo nas! Tak duży ruch, tak dużych mas!
Wiele, tak wiele głów tak wiele zdań, tak wiele słów!

Dużo, tak dużo rąk, tak brudne są, tak dużo chcą!
Wiele, tak wiele nóg, bez celu tak, szlifują bruk! (?)

Wiele rąk, wiele nóg! Wiele głów, wiele słów! Wielki żar, wielki ruch! Wielki brud i smród!

Dużo, tak dużo ciał, tak wielki żar, popędu szał!
Dużo, tak dużo żył, tak dużo krwi, zatrutej w nich!

Wiele rąk, wiele nóg! Wiele głów, wiele słów! Wielki żar, wielki ruch! Wielki brud i smród!

Wiele, tak wiele dusz, tak wielki żal, zgubionych już!
Wiele, tak wiele spraw, tak wiele bzdur, nie ważnych tak!

...

Wiele rąk, wiele nóg! Wiele głów, wiele słów! Wielki żar, wielki ruch! Wielki brud i smród!

Część 6 (25:42 - 31:15)

Gdy budzą ze snów, gdy nie dają nocą spać!
Pytania, natrętne ćmy, odpowiedź chcą znać!
Czy można połączyć tak, czy złożyć się da?
Tak różne natury dwie, człowieka jak ja!

[Jak ogień i lód!
Jak wodę i krew!
Jak ciszę i wiatr!
Jak pogodzić mam?]

Jak w sobie połączyć mam, zalety i tyle wad?
Co zrobić gdy gorsze "Ja", zapragnie zostawić ślad?
Jak dobrym i złym, w jednej chwili możliwe być?
Jak bardzo ukrywać to, by nie poznał nikt?

[Jak ogień i lód!
Jak wodę i krew!
Jak ciszę i wiatr!
Jak pogodzić mam?]

...

Gdy budzą ze snów, gdy nie dają nocą spać!
Pytania, natrętne ćmy, odpowiedź chcą znać!
Czy można połączyć tak, czy złożyć się da?
Tak różne natury dwie, człowieka jak ja!

[Jak ogień i lód!
Jak wodę i krew!
Jak ciszę i wiatr!
Jak pogodzić mam?]