Bob Dylan - All Along the Watchtower

Proponuję następujące tłumaczenie, acz pewnie i moje jest niedoskonałe. Niestety z tłumaczeniem jest często jak z kobietą, im bardziej wierna tym mniej urodziwa.
Przepraszam, wybaczcie... ale te inne brzmią jakby napisał je Joda z Gwiezdnych i to taki parkinsonem.
Składnia niezbyt wysublinowana...

„Przecieź musi być stąd jakieś wyjście??? -rzekł błazen do złodzieja.
Dosyć mam tego zamieszania, odetchnąć się tu nie da.
Burżuje piją moje wino, a obszarnicy uprawiaja moją ziemie.
Nie przedstawia to dla nich żadnej wartości. Nie dotrzymali słowa…“

„Nie ma się co unosić! -odparł uprzejmie łotr.
Wielu z nas wie, że życie jest tylko kiepskim żartem.
Lecz to nie nasz porządek świata i nie nasz los. Mamy to już za sobą.
Skończmy więc tę próżną gadaninę. Tracimy nasz cenny czas, zmierzch nadchodzi.”

Książeta przechadzali się wzdluż wieży strażniczej, ich wzrok wodził dookoła.
W ślad za nimi kroczył milczący tłum bosych sług i nagich kobiet.

Gdzieś w oddali, ciszę przeszyło złowrogie wycie.
Niespodziewany podmuch zimnego wiatru wywołał dreszcze…
Nieuchronnie zbliżali się jeźdźcy (apokalipsy).

Na temat różnych interpretacji tekstu czytamy w wikipedii:
>Oryginalny tekst utworu składa się z dwunastu wersów, co zdaniem Dana Einaca, dziennikarza Financial Times , sprawia, że ​​utwór ten „przypomina skrócony sonet”. Tekst utworu przedstawia rozmowę błazna ze złodziejem, podczas gdy ci jadą w kierunku wieży strażniczej.
1.Uczony Timothy Hampton zauważa, że ​​para jest „przytłoczona okolicznościami”. Recenzenci zauważyli, że tekst utworu „All Along the Watchtower” nawiązuje do wersów z Księgi Izajasza , rozdział 21, wersety 5–9.

Przygotujcie stół, czuwajcie na wieży strażniczej, jedzcie, pijcie: powstańcie książęta i przygotujcie tarczę./Bo tak powiedział mi Pan: Idź, postaw strażnika, niech oznajmi, co widzi./I ujrzał rydwan z parą jeźdźców, rydwan osłów i rydwan wielbłądów; i słuchał pilnie z wielką uwagą./...I oto nadjeżdża rydwan ludzi z parą jeźdźców. I odpowiedział i rzekł: Babilon upadł, upadł, a wszystkie ryte wizerunki jego bogów roztrzaskał o ziemię.

2. Inni autorzy, tacy jak Keith Negus, wskazali, że Dylan również czerpał z wersetów z Księgi Objawienia , aby napisać piosenkę.
3. Elliot Wolfson odkrył, że tekst Dylana odzwierciedlał również jego własną reakcję na melancholijną interpretację jego własnego podejścia do żydowskiej gnozy. 4. Ogólny temat sprawiedliwości komentuje Lisa O'Neill-Sanders, która stwierdza, że ​​Strażnica przedstawia „złodzieja w piosence... który pociesza ofiarę i wykorzystywanego błazna. Złodziej współczuje, ale namawia błazna, aby „nie mówił fałszywie””.

5. Dziennikarz David Stubbs zinterpretował piosenkę jako „pośrednio nawiązującą do frustracji Boba Dylana związanych z jego menadżerem i stacją CBS , która jego zdaniem oferowała mu stawkę tantiem, która była daleka od adekwatnej do jego statusu”. Dla Stubbsa piosenka „przedstawia impas między „żartownisiem” a „złodziejem”, w którym żartowniś narzeka na biznesmenów, którzy piją jego wino, żywią się nim, ale odmawiają oddania mu tego, co mu się należy”.

Autorzy Philippe Margotin i Jean-Michel Guesdon sugerują, że Dylan jest żartownisiem, a jego menadżer Albert Grossman złodziejem.
W The New York Times Robert Palmer wyraził opinię, że artyści tacy jak Dylan „odkryli, że bycie sumieniem pokolenia wymagało ciężkiej pracy. Pan Dylan, na przykład, czuł, że presja staje się nie do zniesienia i opisał swoje położenie w piosenkach takich jak „All Along the Watchtower””. Hampton napisał również, że piosenkę można postrzegać jako „alegorię biznesu rozrywkowego, w którym artyści są wykorzystywani przez menedżerów”. Komentując piosenki o Johnie Wesleyu Hardingu w wywiadzie opublikowanym w magazynie muzyki folkowej Sing Out! w październiku 1968 r., Dylan powiedział Johnowi Cohenowi i Happy Traumowi :
Nie wypełniłem zadania balladera . Ballader może usiąść i zaśpiewać trzy piosenki przez półtorej godziny ... wszystko może się przed tobą rozwinąć... (Na przykład, jak) z trzecią zwrotką "The Wicked Messenger", która ją otwiera, a następnie harmonogram czasowy robi skok i wkrótce piosenka staje się szersza ... To samo dotyczy piosenki "All Along the Watchtower", która otwiera się w nieco inny sposób, w dziwniejszy sposób, ponieważ mamy cykl wydarzeń działający w raczej odwrotnej kolejności.

Nietypową strukturę narracji zauważył badacz literatury angielskiej Christopher Ricks , który stwierdził, że „All Along the Watchtower” jest przykładem zuchwałości Dylana w manipulowaniu czasem chronologicznym, zauważając, że „pod koniec ostatniej zwrotki jest tak, jakby piosenka dziwacznie zaczynała się w końcu, a mit zaczynał się na nowo”. Heylin opisał technikę narracyjną Dylana w tej piosence jako przygotowującą słuchacza na epicką balladę za pomocą pierwszych dwóch zwrotek, ale potem, po krótkim instrumentalnym fragmencie, śpiewak przechodzi „do końca piosenki, pozostawiając słuchaczowi wypełnienie jego lub jej własnych (obciążonych katastrofą) luk”. Hampton zauważa, jak „już alegoryczne postacie zmieniają się w coś innego” od pierwszego do trzeciego wersetu i porównuje tę zmianę perspektywy do sposobu, w jaki niektóre prozatorskie poematy Arthura Rimbauda w Iluminacjach Arthura Rimbauda zmieniają swoje ramy.

Andy Gill skomentował, że „w wersji piosenki Dylana to jałowość scenariusza przykuwa uwagę, wysokie, przejmujące brzmienie harmonijki i prosty ruch do przodu riffa niosący niedopowiedziane implikacje kataklizmu; jak później nagrał Jimi Hendrix ... ten kataklizm staje się przerażająco namacalny poprzez derwiszowskie wiry gitary”. [Wikipedia.com ]

Dave Van Ronk , jeden z pierwszych zwolenników i mentorów Dylana, przedstawił następującą krytykę:

Cała ta artystyczna mistyka jest jedną z największych pułapek tego biznesu, ponieważ na tej drodze kryje się niezrozumiałość. Dylan ma wiele do wyjaśnienia, ponieważ po pewnym czasie odkrył, że może ujść mu na sucho wszystko... Więc mógł zrobić coś takiego jak „All Along the Watchtower”, co jest po prostu błędem od samego tytułu: wieża strażnicza nie jest drogą ani murem i nie można nią iść.

Autor tekstów piosenek Eric Bogle powiedział, że zazdrości Dylanowi umiejętności pisania piosenek, które są otwarte na wiele interpretacji. Michael Gray napisał, że w przeciwieństwie do Blonde on Blonde , „surrealizm Dylana został zredukowany do chłodnego minimum w John Wesley Harding ” i opisał użycie języka przez Dylana w piosenkach takich jak „All Along the Watchtower” jako „ponowne odtworzenie impresjonizmu ... odzwierciedlającego zimę w psychice”. [ 35 ] W swojej książce o Dylanie z 2021 roku Larry Starr dodał, że: „...'Watchtower' to krótka, wciągająca i tajemnicza piosenka. Jej złowieszczy charakter został zapadający w pamięć w wersji studyjnej, w której do akompaniamentu wykorzystano tylko gitarę i harmonijkę Dylana... Śpiew jest całkowicie prosty, jakby opowiadał prostą przypowieść o bezimiennym błaźnie i złodzieju; Dylan nie zamierza ujawnić ani śladu głębszego znaczenia...”. [Wikipedia.com]

Wykonywany przez wielu artystów utwór „All Along the Watchtower” jest silnie utożsamiany z interpretacją, którą Jimi Hendrix nagrał z Jimi Hendrix Experience na swój trzeci album studyjny Electric Ladyland (1968). Wersja Hendrixa, wydana sześć miesięcy po oryginalnym nagraniu Dylana, stała się singlem z Top 20 w 1968 roku, otrzymała nagrodę Grammy Hall of Fame w 2001 roku i zajęła 48. miejsce na liście 500 najlepszych piosenek wszech czasów magazynu Rolling Stone w 2004 roku (40. w wersji z 2021 roku). Za: wikipedia.com

>Piosenka była przedmiotem różnych interpretacji; niektórzy recenzenci zauważyli, że nawiązuje do wersów z Księgi Izajasza , rozdział 21, wersety 5–9. Dylan wydał kilka różnych wykonań na żywo, a wersje piosenki znajdują się na niektórych z jego późniejszych kompilacji największych hitów .

Życie to tylko żart wielki...

To tłumaczenie też chyba jest ciekawe.

„Wzdłuż wieży strażniczej”


„Musi być stąd jakieś wyjście” – rzekł clown do złodzieja,
„Za duży tu rwetes, nie mogę znaleźć wytchnienia.
Biznesmen chla me wino, rolnik ryje mą ziemię,
Lecz żaden z nich nie potrafi tego wszystkiego wycenić.”

„Nie ma się co podniecać” – rzekł złodziej uprzejmie,
„Wielu ludzi czuje, że życie to tylko żart wielki.
Lecz my przez to przeszliśmy i nasz los jest odmienny,
Fałszem nie plammy słów naszych, czas nadszedł wieczorny.”

Wzdłuż wieży strażniczej był dobry widok dla książąt
A kobiety chodziły tu i tam z bosą służbą.

Na zewnątrz wieży, daleko, ryknął groźnie kot dziki,
Zbliżali się dwaj konni, wycie wiatru było słychać.

@klemenskredens: Dobre to. :)

Prosta czy nie, ale na pewno genialna. Najlepsze wykonanie jest w Battlestar Gallactica
na zaskoczenie 3 sezonu. Wersja z Lucifera
tez niezgorsza.

klepens,zdlolny Ty
wiersz niezgorszy, wazny rytm...

do złodzieja błazen rzekł (taki maly edit ;>)

Co powiecie na takie tłumaczenie(mniej spójne z tekstem, ale treść poprawna):

Musi dać się uciec stąd- do błazna złodziej rzekł.
Zamieszania dosyć mam, odetchnąć nie da się.
Biznesmieni wino piją me, oracz ryje ziemię mą.
Każdy z nich uważa, że wartości nie ma to.

Na darmo twa ekscytacja- odparł uprzejmie łotr.
Wśród nas takich wielu jest, dla których życie niczym żart.
Lecz przeszliśmy przez to już i to nie nasz los.
Skończmy fałszywie mówić więc, czas ucieka nam.

Dookoła strażnicy, wodził książąt wzrok.
Kobiety szły tam i siam, bose sługi w ślad.
Daleko, w oddali hen, ryknął dziki zwierz.
Jeźdźców dwóch zbliżało się, a wiatr zaczął wyć.

Prosta jeżeli chodzi o wykonanie - za to w tekst bogata. Dlatego tak mało popularna.