Novi - May Every Step Be Eased

Uczę się jak zrzucić z ramion ciężki los,
Rozszerzam cierpliwość na przypływ i odpływ życia.
Goje rany, które nie powinny tu być,
Łagodzę burze, co w sercu głęboko zdały się tkwić.

Uspokajam myśli, co chcą mnie zgubić,
Szukam spokoju w miejscach trudno dostępnych.
Z każdym oddechem modlitwom nadaję kształt,
Licząc, że ścieżka przede mną się przełamie.

Niech każdy krok łatwiej będzie mi stawiać,
Niech cień powoli ode mnie odpływa.
Trwam mimo uczuć, co mnie wypełniają,
Ufając ciszy, która leczy zranienia.

Próbuję uwolnić to, co mnie ciąży,
Tam gdzie miałam lęki, rozszerzam cierpliwość.
Naprawiam ból, co w piersi echem brzmi,
Stłumiam ogień, którego nie chciałam tknąć.

Ustalam myśli drżące pod ciężarem,
Szukam spokoju w deszczu narastającym.
Zemsta pragnień przesyłam w czystym skupieniu,
Z wiarą, że przyszłość z łaską mnie przywita.

Ciemność przekształcam w jaśniejsze kolory,
Stare przemieniam w coś zupełnie nowego.
Nadzieja mnie wiedzie w każdym działaniu,
Niechaj to, co szukam, łaską powróci.

Oddycham ulgą, otwieram się na świat,
Zrzucam ciężar, którego nie mam nieść dalej.
Każda chwila mnie uczy, jak powstać znów,
Odnajduję siłę za znoszonymi chmurami.

Niech reszta losu łagodnością się snuje,
Niech serce w tym miejscu niepewnym mięknie.
Kroczę ścieżką, jaką życie mi dało,
Modląc się o lekkość, gdy wciąż idę naprzód.