Iscariota - Publiczny wróg

To ja, Twój stary wróg,
Zrobiłeś to przeze mnie spójrz
Tylko spójrz czy widzisz krew na dłoniach swych,
Zrobiłeś to i nie masz sił
By dalej żyć, znów sobą być,
Zniknęły gdzieś marzenia, zniknęły sny
Zostały tylko okruchy z dnia,
Zbył nędzne resztki byś mógł się śmiać... tylko ja...

Jestem tak bardzo blisko, a Ty nie widzisz mnie
Dotykam Twojej duszy, bo to najczulszy nerw
Ona jest dla mnie strawą już od wielu lat
Od wielu lat napojem, słodki jest grzechu smak

Nie chciałeś być takim jak ja,
Chciałeś być innym, zmieniałeś świat,
Gliniany człowiek, twórca i Bóg,
Siewca dobroci, rycerski duch
A ja w pobliżu czaiłem się,
Czułem że wreszcie nadchodzi ten dzień
Twego upadku, wstydu i łez,
Co teraz powiesz, co teraz wiesz

Jestem tak bardzo blisko, a Ty nie widzisz mnie
Dotykam Twojej duszy, bo to najczulszy nerw
Ona jest dla mnie strawą już od wielu lat
Od wielu lat napojem, słodki jest grzechu smak

Stoję po ciemnej stronie, nie możesz dostrzec mnie
Dotykam Twojej duszy, bo to najczulszy nerw
Ona jest dla mnie strawą już od wielu lat
Od wielu lat napojem, słodki jest grzechu smak