Iscariota - Historia życia

Zostałem sam – z wyprawy nie przeżył nikt,
Tylko ja i on, elektroniczny mózg
Doskonały system wartości usunął niewygodnych świadków
Odkrycia innego wymiaru

Zostanę tu, choć wiem, że chcesz mnie zniszczyć,
Niepokój w oczach zdradza Cię
Zachłanna dzicz, spuściłeś ją ze smyczy,
Zapach koryta piękna rzecz

Historia życia uczy nas, wygrywa ten co liże zad
Kariera, plecy, pusty łeb, łyżeczka w trawie błyszczy się
A srok w bród, co krok to krok...
A srok w bród, co krok to krok...

Mijają lata, czuję wciąż ich smak,
Myślami do nich wracam sam
Stracone lata, w pustej szklance dno,
Koledzy jak wydmuszki, dziurki z obu stron
Prastary duch zaklęty w drzezach śpi,
Myśliwy Hern i Ty
Lustrzany świat zaklęty w duszy tkwi,
Odkryłem go, nie przeżył nikt