Floral Bugs - Żółć ft. Pih

Zwrotka 1: Floral Bugs
Stoję przed mikrofonem, ósme piętro, widzę panoramę miasta
Strach pomyśleć w jakim miejscu przyszło niektórym dorastać
Zbiera się żółć w ciele betonowego giganta
Co strawi kolejne życie i to bez ruszenia palca
Pani w osiedlowym sklepie od lat ma męża tyrana
Jest styrana i nie zauważy jak kradną browara
Później za to straci pracę chociaż błaga na kolanach
Dla Ciebie historia z wielu, a dla kogoś to jest mama, dramat
Adam się uśmiechał zawsze w pracy
Olek żebrał na dworcu, Paweł miał w domu bliźniaki
Depresja nie ma twarzy i choć to różne przypadki
To mają czynnik wspólny – każdy w tym roku się zabił
Chłopaki nie płaczą, tylko się wieszają
Tylko dzisiaj powiesi się jedenastu mężczyzn w kraju
Tylko dziś opierdolą trzy miliony małpek
Tylko dziś osiemdziesięciu dwóch uzależnionych zaśnie
Ta dziewczyna w czarnych bluzach miała w rodzinie oprawcę
A tamten chłopak z nadwagą ma schizofreniczną babcię
Pierwsi do oceny, ostatni do refleksji
Pierwsi do krytyki, ostatni do konsekwencji
Od depresji, anoreksji łapiemy się agresji
I szukamy safety exit, nie czujemy się bezpieczni
W żołądku mamy granat, wszyscy trzymamy zawleczki
Ciągle w trybie przetrwania licząc, że to się polepszy
Kiedy widzisz ból wyciągnij rękę, a nie opluj
Bo to empatia jest męska, a agresja jest dla chłopców
Serio nie potrzeba wiele, tylko parę rozmów
Trudno prosić o pomoc, ale błagam, weź się otwórz

Refren: Floral Bugs ×2
Miasto znowu zalane jest żółcią
Gasną światła, a nie mogę usnąć
Znasz to, nadzieja na lepsze jutro
Zabierzcie mnie stąd

Zwrotka 2: PIH
Znam depresyjne stany po ciężkiej nocy
I znam te sny co łzami wypełniają oczy
Chcesz być szczęśliwy, ale nie potrafisz
Miłość jak casting to świat pornografii
Zachłannie bierzesz ją w obydwie garści
Tulisz pustkę w ramionach, w środku jesteś martwy
Zawsze, gdy widzę miasta zepsute tryby
Wiem, ten uśmiech losu tu jest fałszywy
Złożone ręce, ktoś woła do Boga
"Naucz mnie kochać" – błaga – "naucz kochać"
Żył na leżąco w dekadencji, tak skonał
Bez zahamowań miasta fauna i flora
Fala autoagresji, trujący świat
Leci kosa w bebechy, słyszysz tylko "Żryj piach"
Pod klubem zwykła bójka na gołe pięści
Sygnał karetki, trzymasz rękoma treści
Puste źrenice nienawiścią zakroplone
Ciało, na kamień i krew worek
Dzień smuty mrozem, pisano nożem prozę
Byłeś tam, ale milczałeś, Boże
Znów widzę wielkie oczy przerażonego dziecka
Rodzina na zawsze będzie już tylko w strzępach
Miasto z podłości tak obnażone
"Ty kurwo, wydmuchuj dym, ale w drugą stronę"

Refren: Floral Bugs ×2
Miasto znowu zalane jest żółcią
Gasną światła, a nie mogę usnąć
Znasz to, nadzieja na lepsze jutro
Zabierzcie mnie stąd