Informujemy, że wprowadziliśmy nową opcję automatycznych tłumaczeń przez
sztuczną inteligencję. Za poprawienie takiego tłumaczenia użytkownik
otrzymuje 5 pkt i tłumaczenie zostaje przypisane do jego konta.
Zaloguj się
i wykorzystaj wszystkie możliwości serwisu!Inne teksty piosenek
Current 93
Current 93 - A Sad Sadness Song
A Sad Sadness Song
Tekst dodał(a): Kam.
Edytuj tekst
Tłumaczenie dodał(a): nefretetee
Edytuj tłumaczenie
Teledysk dodał(a): nefretetee
Edytuj teledysk
Tekst piosenki: Current 93 - A Sad Sadness Song
When we touch the world
And it falls away
When we feel like we're born
Just to fall apart
And our mother lies in state
And the broken pitcher glistens
And the snow is at the window
Making neither sign nor symbol
And the earth covers earth
And the mud lies in pools
Where the sand-dunes stretch unbroken
And the dry wind bends and sighs
And the geese are running harmless
And our desires are running wild
When we're looking at the smoke
That's rising from the incense
Neither coming here nor going
Neither heaven here nor hell
Neither borning here nor birthing
Neither dying here nor death
And we're wrapped inside our troubles
And we're wrapped inside our pain
And wracked with fires with longing
And our eyes are blind with night
With our fingers clutching coins
And our thoughts burning with 'I'
And our eyes cannot be sated
With the world and its nightmares
With the world and its dreams
Though later they'll be filled
With a small handful of dust
And the gods appear on altars
And we recognise their face
It's a face that we have carved there
And it's full of fear and longing
And promises and threats
But they neither stoop to conquer
Nor do they stoop to praise
And the mines are void of diamonds
That we carry in our rags
And all the world seems
A sadness song
All the world seems
A sad sadness song
Fourteen long years she lies oh she lies oh
And love as she lies she dreams in white stone
Colonnade marbled and balcony empty
A broken band brokenly marks broken time
Fourteen long years she dreams oh she dreams oh
As dreamer she dreams on, as lover entwines
Her limbs grow round his limbs, she drinks from a bottle
She walks through the city she's lost and then found
Fourteen long years, further back scattered
She sits on some beach and reasons with him
In the secret red moist heart, the most loved and most dark
The flame shaft and fierce dart, the rose-leaf and moss-part
Spreadeagled like starfish, most pain and most fear
Like flower of sea-grass, most fragile and harmless
Most fiery and bloody, most childlike and wrinkled
This starfish, this spider, most wretched and great
''Do not cry for me; let me show you the path
on which we neither come nor go''
She smiles at me lake-wide, wet-brown-eyed and dark-skinned
Some dark moon unmoved stalks through our loss
''Do not spend this night with me;
I shall make the fallen blind see''
This too another broken toy, from broken girl gift to broken boy
I ask my sea-blue rushing mother:
''Shall she hear the lions roar?''
And it falls away
When we feel like we're born
Just to fall apart
And our mother lies in state
And the broken pitcher glistens
And the snow is at the window
Making neither sign nor symbol
And the earth covers earth
And the mud lies in pools
Where the sand-dunes stretch unbroken
And the dry wind bends and sighs
And the geese are running harmless
And our desires are running wild
When we're looking at the smoke
That's rising from the incense
Neither coming here nor going
Neither heaven here nor hell
Neither borning here nor birthing
Neither dying here nor death
And we're wrapped inside our troubles
And we're wrapped inside our pain
And wracked with fires with longing
And our eyes are blind with night
With our fingers clutching coins
And our thoughts burning with 'I'
And our eyes cannot be sated
With the world and its nightmares
With the world and its dreams
Though later they'll be filled
With a small handful of dust
And the gods appear on altars
And we recognise their face
It's a face that we have carved there
And it's full of fear and longing
And promises and threats
But they neither stoop to conquer
Nor do they stoop to praise
And the mines are void of diamonds
That we carry in our rags
And all the world seems
A sadness song
All the world seems
A sad sadness song
Fourteen long years she lies oh she lies oh
And love as she lies she dreams in white stone
Colonnade marbled and balcony empty
A broken band brokenly marks broken time
Fourteen long years she dreams oh she dreams oh
As dreamer she dreams on, as lover entwines
Her limbs grow round his limbs, she drinks from a bottle
She walks through the city she's lost and then found
Fourteen long years, further back scattered
She sits on some beach and reasons with him
In the secret red moist heart, the most loved and most dark
The flame shaft and fierce dart, the rose-leaf and moss-part
Spreadeagled like starfish, most pain and most fear
Like flower of sea-grass, most fragile and harmless
Most fiery and bloody, most childlike and wrinkled
This starfish, this spider, most wretched and great
''Do not cry for me; let me show you the path
on which we neither come nor go''
She smiles at me lake-wide, wet-brown-eyed and dark-skinned
Some dark moon unmoved stalks through our loss
''Do not spend this night with me;
I shall make the fallen blind see''
This too another broken toy, from broken girl gift to broken boy
I ask my sea-blue rushing mother:
''Shall she hear the lions roar?''
Sprawdź interpretację na Wersuj.pl Dodaj adnotację do tego tekstu » Historia edycji tekstu
Tłumaczenie: Current 93 - A Sad Sadness Song
Pokaż tłumaczenieKiedy dotykamy świat
I on odpada
Gdy czujemy się jak narodzeni
Tylko po to, by się rozpaść
I nasza matka kłamie uroczyście
I połamany dzban lśni
I śnieg jest za oknem
Nie tworzy żadnych znaków, ani symboli
I ziemia pokrywa ziemię
I błoto leży w kałużach
Gdzie piaskowe wydmy rozciągają się nieprzerwane
I suchy wiatr zakręcając wzdycha
I gęsi biegną nieszkodliwe
I nasze pożądania biegną dziko
Kiedy patrzymy na dym
Unoszący się z kadzidła
Ani przybywać tu, ani odchodzić
Ani niebo tu, ani piekło
Ani rodzenia się tu, ani porodów
Ani umierania tutaj, ani śmierci
I my owinięci w naszych problemach,
Jesteśmy owinięci w naszym bólu
I zniszczeni pożarami i tęsknotą
Nasze oczy ślepną wraz z nocą
Z naszymi palcami ściskającymi monety
I nasze myśli płoną od "ja"
Nasze oczy nie mogą być zaspokojone
Wraz ze światem i jego koszmarami
Wraz ze światem i jego marzeniami
Choć później będą napełnione
Małą garstką kurzu
I Bogowie pojawiają się na ołtarzach
I my rozpoznajemy ich twarze
To twarz, którą tam wyrzeźbiliśmy
Jest pełna lęku i tęsknoty
I obietnic i gróźb
Ale oni nie pochylili się do pokonywania
Ani nie pochylili się do modlitwy
I kopalnie są podbawione diamentów
Które nosimy w naszych łachmanach
I cały świat zdaje się
Smutną piosenką
Cały świat zdaje się
Smutną smutną piosenką
Czternaście długich lat ona kłamała, oh kłamała oh
I kocha kiedy kłamie, śni w białym kamieniu
Marmurowa kolumnada i pusty balkon
Jak rozbita grupa, zepsucie oceniająca stracony czas
Czternaście długich lat ona śniła, oh ona śniła oh
Jak marzycielka śniła, jak oplata ją kochanek
Jej kończyny rosły wokół jego kończyn, piła z butelki
Chodziła przez miasto, gubiła się i odnajdowała
Czternaście długich lat, dalej w tyle rozproszona
Siadała na jakiejś plaży i mędrkowała z nim
W sekretnym czerwonym, wilgotnym sercu, najbardziej kochającym i najciemniejszym
Brzechwa płomienia i ostra strzała, różany liść i część mchu
Rozpostarta jak rozgwiazda, najwięcej bólu i najwięcej strachu
Jak kwiat w morskiej trawie, najbardziej delikatny i nieszkodliwy
Najbardziej płomienny i krwawy, najbardziej dziecięcy i zmarszczony
Ta rozgwiazda, ten pająk, najbardziej nędzny i wspaniały
"Nie płacz dla mnie, pozwól pokazać sobie ścieżkę, którą ani nie pójdziemy ani nie wrócimy"
Uśmiecha się do mnie szeroko, z oczami wilgotnymi, brązowymi i ciemną skórą
Mrok księżyca, niewzruszenie śledzi nasze straty
"Nie spędzaj tej nocy ze mną;
sprawię by upadli ślepcy widzieli"
To jeszcze jedna zepsuta zabawka, prezent od zepsutej dziewczynki dla zepsutego chłopczyka
Pytam mojej spieszącej się, morsko niebieskiej matki:
"Czy usłyszy ryk lwa?"
I on odpada
Gdy czujemy się jak narodzeni
Tylko po to, by się rozpaść
I nasza matka kłamie uroczyście
I połamany dzban lśni
I śnieg jest za oknem
Nie tworzy żadnych znaków, ani symboli
I ziemia pokrywa ziemię
I błoto leży w kałużach
Gdzie piaskowe wydmy rozciągają się nieprzerwane
I suchy wiatr zakręcając wzdycha
I gęsi biegną nieszkodliwe
I nasze pożądania biegną dziko
Kiedy patrzymy na dym
Unoszący się z kadzidła
Ani przybywać tu, ani odchodzić
Ani niebo tu, ani piekło
Ani rodzenia się tu, ani porodów
Ani umierania tutaj, ani śmierci
I my owinięci w naszych problemach,
Jesteśmy owinięci w naszym bólu
I zniszczeni pożarami i tęsknotą
Nasze oczy ślepną wraz z nocą
Z naszymi palcami ściskającymi monety
I nasze myśli płoną od "ja"
Nasze oczy nie mogą być zaspokojone
Wraz ze światem i jego koszmarami
Wraz ze światem i jego marzeniami
Choć później będą napełnione
Małą garstką kurzu
I Bogowie pojawiają się na ołtarzach
I my rozpoznajemy ich twarze
To twarz, którą tam wyrzeźbiliśmy
Jest pełna lęku i tęsknoty
I obietnic i gróźb
Ale oni nie pochylili się do pokonywania
Ani nie pochylili się do modlitwy
I kopalnie są podbawione diamentów
Które nosimy w naszych łachmanach
I cały świat zdaje się
Smutną piosenką
Cały świat zdaje się
Smutną smutną piosenką
Czternaście długich lat ona kłamała, oh kłamała oh
I kocha kiedy kłamie, śni w białym kamieniu
Marmurowa kolumnada i pusty balkon
Jak rozbita grupa, zepsucie oceniająca stracony czas
Czternaście długich lat ona śniła, oh ona śniła oh
Jak marzycielka śniła, jak oplata ją kochanek
Jej kończyny rosły wokół jego kończyn, piła z butelki
Chodziła przez miasto, gubiła się i odnajdowała
Czternaście długich lat, dalej w tyle rozproszona
Siadała na jakiejś plaży i mędrkowała z nim
W sekretnym czerwonym, wilgotnym sercu, najbardziej kochającym i najciemniejszym
Brzechwa płomienia i ostra strzała, różany liść i część mchu
Rozpostarta jak rozgwiazda, najwięcej bólu i najwięcej strachu
Jak kwiat w morskiej trawie, najbardziej delikatny i nieszkodliwy
Najbardziej płomienny i krwawy, najbardziej dziecięcy i zmarszczony
Ta rozgwiazda, ten pająk, najbardziej nędzny i wspaniały
"Nie płacz dla mnie, pozwól pokazać sobie ścieżkę, którą ani nie pójdziemy ani nie wrócimy"
Uśmiecha się do mnie szeroko, z oczami wilgotnymi, brązowymi i ciemną skórą
Mrok księżyca, niewzruszenie śledzi nasze straty
"Nie spędzaj tej nocy ze mną;
sprawię by upadli ślepcy widzieli"
To jeszcze jedna zepsuta zabawka, prezent od zepsutej dziewczynki dla zepsutego chłopczyka
Pytam mojej spieszącej się, morsko niebieskiej matki:
"Czy usłyszy ryk lwa?"
Historia edycji tłumaczenia
| Autor: |
(brak) Edytuj metrykę |
|---|
Super. Piękne. :>