Grzegorz Turnau - Na strychu w Łomiankach

Tam na strychu w Łomiankach
Żyła panna bez wianka,
Lecz w rumiankach i w zorzach, i w snach.
Miała serce z purpury,
Uszy zawsze do góry
I znosiła tortury, że strach.

Miała chłopca piwnego,
Co miał w oczach coś złego,
Sam nie wiedział już, czego mu brak.
Żyli sobie jak trutnie
I kochali okrutnie,
A zegary stukały tak-tak.
Tak-tak, tak.

~ ♫ ♫ ♫ ~

Przestraszyli się nieba,
Bo na strychu tak trzeba,
I zniknęła ta mała we mgle.
A na strychu w Łomiankach
Jest już inna kochanka,
A zegary stukają nie-nie.
Nie-nie, nie.