Coptic Rain - Cortex Wave

Spójrz, dokąd zmierzam, światło jasno świeci,
Tańczę w twoich oczach, czuję się jak w niebie.
Przestań pytać w kółko, znużoną mnie drażnić,
Nakarm mnie kłamstwami, lepszym będziemy razem.

Ocknij się, nie baw się w surowość,
W twojej głowie splątane są nitki szaleństwa.
Płonie serce moje, nie ma odwrotu,
Choć dusza na krawędzi, teraz wciąż płonę.

Uwolnij mnie
Od tej męki, co trwa,
Uwolnij mnie
Choć kroplą obłędu krwi,
Krzyczę wprost, bez skrupułów.

Choć wydawało się słusznie,
Znów puste obietnice mnie męczą.
Bez lęku chodzę w głąb nocy,
Wszystkie pragnienia i sny w kłębek się splątują.

Nie pytaj już więcej,
A nie zmylę cię kłamstw,
Pokażę wtedy,
Jak czas nauczył się latać.
Z tych wszystkich bzdur, co drogę mi blokują,
Jedna lub dwie zostają, reszta znika.

Wypuść mnie, oto wołam dziś,
Wypuść mnie,
Pokażę ci inną ścieżkę, inną rzeczywistość.