Billie Eilish - You Don't Get Me High Anymore

Nie lubię w domu siedzieć sam,
Gdy księżyc w krwistej czerwieni tonie.
Obudziłem się stłuczonym w samochodzie z tyłu,
Z koszmaru, gdzie zęby mi wypadły, strach niesie się daleko.
Przetnij to, przetnij, o tak,
Tu każdy czymś się napędza.
Chemiczny przyjaciel, niczym dar niebiański,
Szkielet szepcze mi sekrety w marzeniowe sny.

Chodź ze mną do samego końca,
Wpatrujmy się razem w otchłań mroczną.
Czy czujesz, że chcesz puścić to?
Ciekaw jestem, jak daleko spadniemy.

Już nic nie bawi mnie,
Jak kiedyś, to nie jest to.
Nie wzbijasz mnie już, jak dawniej w górę.
Kiedyś wystarczył jeden raz,
Teraz potrzebne cztery są.
Nie wzbijasz mnie już, jak dawniej w górę.

Biegnę przez izby przyjęć oszołomiony,
Koła się kręcą, a sufity wirują.
Dłoń drży, obraz błoną oklejony,
Lalek udaje, ile się da.
Czerwony Cadillac, nie trzymam już kierownicy,
Rozbijam to marionetkowe show.
UFO mą duszę niszczy, gorzej się czuję przez to.

Chodź ze mną do samego końca,
Wpatrujmy się razem w otchłań mroczną.
Czy czujesz, że chcesz puścić to?
Ciekaw jestem, jak daleko spadniemy.

Ale nic już nie bawi mnie,
Jak kiedyś, to nie jest to.
Nie wzbijasz mnie już, jak dawniej w górę.
Kiedyś wystarczył jeden raz,
Teraz potrzebne cztery są.
Nie wzbijasz mnie już, jak dawniej w górę.
Nie wzbijasz mnie już, jak dawniej w górę.
Nie wzbijasz mnie już, jak dawniej w górę.