Informujemy, że wprowadziliśmy nową opcję automatycznych tłumaczeń przez
sztuczną inteligencję. Za poprawienie takiego tłumaczenia użytkownik
otrzymuje 5 pkt i tłumaczenie zostaje przypisane do jego konta.
Zaloguj się
i wykorzystaj wszystkie możliwości serwisu!Inne teksty piosenek
Assemblage 23
Popularne teksty
Assemblage 23 - House on Fire
House on Fire
Tekst dodał(a): pancakeisabel
Edytuj tekst
Tłumaczenie dodał(a): Cuauhtli
Edytuj tłumaczenie
Teledysk dodał(a): pancakeisabel
Edytuj teledysk
Tekst piosenki: Assemblage 23 - House on Fire
Sifting through the ashes
With unsteady hands
Searching for the remnants
Of a broken man
A history of hollow lives
And low ideals
A backlog of wrongdoing
We never conceal
I rise to my feet
And walk away from the dross
Towards the doorway
Of our mutual and harrowing loss
The only way I know
To shake myself of this curse
Is to bring myself to something
That is measurably worse
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There's nothing else left
Nothing else left to blame.
Emerging from the wreckage
Of a life that once was
Confounded by the damage
My own psyche does
I bear the scars
Of an insufferable will
And the tyrannical reign
it threatens to instill
Some seek control
By grabbing hold of their lives
In a futile attempt
To help themselves survive
I dig myself
Into a much deeper hole
Running from a fate
That I can never control
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There's nothing else left
Nothing else left to blame.
I woke up
In a column of ash
While the world came down
In a horrible crash
I was naive
For ever wanting this much
Using self-deception
As my only crutch
Footsteps diverge
From the path they once walked
Words are eclipsed
By the language they talked
Actions betrayed
By promises broken
Flames consume intentions
Best left unspoken
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There's nothing else left
Nothing else left to blame.
With unsteady hands
Searching for the remnants
Of a broken man
A history of hollow lives
And low ideals
A backlog of wrongdoing
We never conceal
I rise to my feet
And walk away from the dross
Towards the doorway
Of our mutual and harrowing loss
The only way I know
To shake myself of this curse
Is to bring myself to something
That is measurably worse
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There's nothing else left
Nothing else left to blame.
Emerging from the wreckage
Of a life that once was
Confounded by the damage
My own psyche does
I bear the scars
Of an insufferable will
And the tyrannical reign
it threatens to instill
Some seek control
By grabbing hold of their lives
In a futile attempt
To help themselves survive
I dig myself
Into a much deeper hole
Running from a fate
That I can never control
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There's nothing else left
Nothing else left to blame.
I woke up
In a column of ash
While the world came down
In a horrible crash
I was naive
For ever wanting this much
Using self-deception
As my only crutch
Footsteps diverge
From the path they once walked
Words are eclipsed
By the language they talked
Actions betrayed
By promises broken
Flames consume intentions
Best left unspoken
I sought refuge in a house on fire
I took shelter in a wall of flame
I built a prison in my own subconscious
There's nothing else left
Nothing else left to blame.
Sprawdź interpretację na Wersuj.pl Dodaj adnotację do tego tekstu » Historia edycji tekstu
Tłumaczenie: Assemblage 23 - House on Fire
Pokaż tłumaczeniePrzeszukuję prochy
Roztrzęsionymi rękoma
W poszukiwaniu szczątków
Pokonanego człowieka
Kronikę miernych żywotów
I prymitywnych ideałów
Pamiętnika występków
Którego nigdy nie ukryjemy
Staję na nogi
Pozostawiając ten syf
Udaję się w kierunku wejścia
Naszej wspólnej i horrendalnej straty
Jedyny sposób jaki znam
Żeby pozbyć się tego piętna
To zmusić się do czegoś
Równie ohydnego
Szukałem schronienia w płonącym domu
Znalazłem sanktuarium pośród ścian ognia
Zbudowałem więzienie w mojej własnej podświadomości
Nie pozostało już nic
Nic czemu można by przypisać winę
Powstaję z ruin
Życia minionego
Przeklętego przez wyniszczenie
Które sprowadziła moja własna dusza
Noszę blizny
Nieznośnej woli
I tyranicznych rządów
Których objęciem grozi
Niektórzy poszukują kontroli
Kurczowo trzymając się życia
W ramach daremnych prób
Utrzymania go przy sobie
Pogrążam się
Znacznie bardziej niż poprzednio
Uciekam od przeznaczenia
Którego nie mogę kontrolować
Szukałem schronienia w płonącym domu
Znalazłem sanktuarium pośród ścian ognia
Zbudowałem więzienie w mojej własnej podświadomości
Nie pozostało już nic
Nic czemu można by przypisać winę
Przebudziłem się
Tkwiąc w kolumnie z prochów
Kiedy świat upadł
Z wielkim hukiem
Byłem naiwny
Stawiając tak wygórowane żądania
Oszukiwałem sam siebie
I uznałem to za jedyną podporę
Moje kroki błądzą
Zbaczając ze ścieżki, którą niegdyś podążałem
Słowa tracą na znaczeniu
Przez język którym zostały wypowiedziane
Działania zdradzone
Przez złamane obietnice
Płomienie pochłaniają intencje
Których lepiej było nie ujawniać
Szukałem schronienia w płonącym domu
Znalazłem sanktuarium pośród ścian ognia
Zbudowałem więzienie w mojej własnej podświadomości
Nie pozostało już nic
Nic czemu można by przypisać winę
Roztrzęsionymi rękoma
W poszukiwaniu szczątków
Pokonanego człowieka
Kronikę miernych żywotów
I prymitywnych ideałów
Pamiętnika występków
Którego nigdy nie ukryjemy
Staję na nogi
Pozostawiając ten syf
Udaję się w kierunku wejścia
Naszej wspólnej i horrendalnej straty
Jedyny sposób jaki znam
Żeby pozbyć się tego piętna
To zmusić się do czegoś
Równie ohydnego
Szukałem schronienia w płonącym domu
Znalazłem sanktuarium pośród ścian ognia
Zbudowałem więzienie w mojej własnej podświadomości
Nie pozostało już nic
Nic czemu można by przypisać winę
Powstaję z ruin
Życia minionego
Przeklętego przez wyniszczenie
Które sprowadziła moja własna dusza
Noszę blizny
Nieznośnej woli
I tyranicznych rządów
Których objęciem grozi
Niektórzy poszukują kontroli
Kurczowo trzymając się życia
W ramach daremnych prób
Utrzymania go przy sobie
Pogrążam się
Znacznie bardziej niż poprzednio
Uciekam od przeznaczenia
Którego nie mogę kontrolować
Szukałem schronienia w płonącym domu
Znalazłem sanktuarium pośród ścian ognia
Zbudowałem więzienie w mojej własnej podświadomości
Nie pozostało już nic
Nic czemu można by przypisać winę
Przebudziłem się
Tkwiąc w kolumnie z prochów
Kiedy świat upadł
Z wielkim hukiem
Byłem naiwny
Stawiając tak wygórowane żądania
Oszukiwałem sam siebie
I uznałem to za jedyną podporę
Moje kroki błądzą
Zbaczając ze ścieżki, którą niegdyś podążałem
Słowa tracą na znaczeniu
Przez język którym zostały wypowiedziane
Działania zdradzone
Przez złamane obietnice
Płomienie pochłaniają intencje
Których lepiej było nie ujawniać
Szukałem schronienia w płonącym domu
Znalazłem sanktuarium pośród ścian ognia
Zbudowałem więzienie w mojej własnej podświadomości
Nie pozostało już nic
Nic czemu można by przypisać winę
Historia edycji tłumaczenia
| Rok wydania: |
2001 Edytuj metrykę |
|---|---|
| Płyty: |
Failure |