Assemblage 23 - Black Dog

Czarny pies* podąża za mną
On nigdy nie słabnie, nie nigdy nie słabnie
Poluje na mnie, kiedy śnię na jawie
I nie mogę zatrzeć za sobą śladów, nie mogę zatrzeć śladów

Jego oddech wypełniony jest zapachem zwierzyny
I nie wiem dokąd mam uciekać, nie wiem dokąd uciekać
Wołam o pomoc, ale ku mojemu przerażeniu
Nikt nie odpowiada, nikt nie odpowiada

Kończy mi się czas
Moja wiara słabnie
Nie mam już na czym się wesprzeć
Pula możliwości się kurczy
On pożera mnie w całości
Chcę poczuć, że gdzieś przynależę

Czarna dziura mnie wchłania
Wciąga mnie do siebie, tak wciąga mnie do siebie
Pogrąża mnie w nieskończoność
Kończę gdzie ona się zaczyna, kończę gdzie ona się zaczyna

Straciłem poczucie koherencji
Zwątpiłem po tysiąckroć
Nie mogę skończyć w tym bagnie
Słyszę zew otchłani

Nie wiem
Jak długo jeszcze
Będę mógł opierać się jej syrenim śpiewom
Jeśli nie znajdę jakiejś formy wsparcia

Kończy mi się czas
Moja wiara słabnie
Nie mam już na czym się wesprzeć
Pula możliwości się kurczy
On pożera mnie w całości
Chcę poczuć, że gdzieś przynależę



*Czarny pies - idiomatyczne i eufemistyczne określenie depresji w języku angielskim.