Anotherland - Melancholia

Czy naprawdę nie wiesz,
Że drzewa mówią do nas?
Szeptem tysięcy liści
Kołysanych na wietrze
Wsłuchaj się ze mną
W ich nieśmiałe pomruki
Nim strach zamieni
W próżnię całe powietrze

Chcę móc nie bać się,
Lecz ścina z nóg
Brakuje tchu
A ja nie wiem, jak zrobić krok, zdąż
Utulić mnie nim kolejny raz
Melancholia zacznie we mnie grać

Spójrz, jak pod niebem
Ptaki szybują beztrosko
Zapach nocy za chwilę
Wleje się do środka mieszkań
Wieczorne modlitwy
W domach przy ulicach
Ludzi, co niebawem
Ze zmęczenia zasną
Tylko czemu ta cisza
Teraz zupełnie nie zachwyca?
Schowany pomiędzy zdaniami, wierszami
Skarbie, tak trudno wypełnić niedosyt

Chcę móc nie bać się,
Lecz ścina z nóg
Brakuje tchu
A ja nie wiem, jak zrobić krok, zdąż
Utulić mnie nim kolejny raz
Melancholia zacznie we mnie grać

Pozwól dotknąć siebie
Nim całkiem zgubię drogę
Nim twój ślad się zatrze na zawsze
Chcę się znów zapatrzeć, tak
Chcę się znów zapatrzeć
Jak siedzisz zamyślona
Jak odgarniasz włosy
Zostaw mi ten obraz
Czuję, że tracę cię na zawsze
Umykasz mi przez palce

A może to
Nigdy nie działo się
Bo nigdy nie było ciebie
Nigdy nie było mnie
Wyobraźnia stworzyła ten sen
Bym na moment twarz uchronił
W iluzji twych ciepłych dłoni
I utopił ten strach
W oceanie twoich warg