Mike Campbell & The Dirty Knobs - Wicked Mind

Nawiany jak latawiec, przed światłami się chowam,
Do domu nie wróciłem, nim noc mrok pogłuchał.
Przez uliczkę przemykam, jak pies głodem zlany,
Nie przywykłem żyć tak, w luksusach zanurzany.

Nie wiem, czy rozumiesz mnie,
Kim naprawdę jestem, kto mnie zna?
Grzesznik z duszą niepokorną,
Sprytny umysł, lecz serce złote mam.

Zabierz mnie na stację, wsadź mnie na pociąg,
Zanim trafię na ścianę i mnie porwie szloch.
Nie wiadomo, kiedy wrócę, jeśli w ogóle,
Jaka przyszłość czeka, za zakrętem chmurkę?

Nie wiem, czy rozumiesz mnie,
Kim naprawdę jestem, kto mnie zna?
Grzesznik z duszą niepokorną,
Sprytny umysł, lecz serce złote mam.

Nie żyję w kłamstwie, mówię to bez wstydu,
Prawdy w słowach, duma mi to szyku,
Nie boję się śmierci, znam jej scenariusz,
Bo mam swój honor i jej bieg zrozumiem.

O drugiej nocy przez mur się przedostałem,
Pod kolczastym drutem czołgać się musiałem,
Ale dotarłem do Alabamy progu,
Wielkie mam marzenia, choć brakuje w nich ładu.

Nie wiem, czy rozumiesz mnie,
Kim naprawdę jestem, kto mnie zna?
Grzesznik z duszą niepokorną,
Sprytny umysł, lecz serce złote mam.

Jestem grzesznikiem z duszą nieuległą,
Sprytny umysł i serce złote – tego się trzymam.