Impress - Czego się boisz głupia

Była już chata, w chacie szkło
i łapka w łapkę wszystko szło…
Co było twoje, prawie moje —
i nagle szepty: „Ja się boję!”.

Tak minął nastrój bardzo łatwo,
pogasły zmysły, zgasło światło.
Trzasnął policzek, potem drzwi —
nie było sprawy, koniec gry.

Czego się boisz, głupia,
czemu nie chcesz iść na całość?
Ja się wstępnie mogę upić,
bo to dobre jest na śmiałość…

Czego się boisz, głupia?
Przecież to jest zwykła sprawa —
a jak uda się zabawa,
mogę ci pierścionek kupić.

~ ♫ ♫ ♫ ~

A potem przyszedł tęskny list:
„Przyjedź, kochanie, nawet dziś!
Będziemy razem tylko dwoje!”.
Ciekawy plan, lecz ja się boję…

Znowu zasłonisz mi się mamą,
znów będą płacze i to samo.
Zapalisz światło, przerwiesz grę —
zamiast obietnic wolę nie.

Czego się boisz, głupia,
czemu nie chcesz iść na całość?
Ja się wstępnie mogę upić,
bo to dobre jest na śmiałość…

Czego się boisz, głupia?
Przecież to jest zwykła sprawa —
a jak uda się zabawa,
mogę ci pierścionek kupić.

Czego się boisz, głupia,
czemu nie chcesz iść na całość?
Ja się wstępnie mogę upić,
bo to dobre jest na śmiałość…

Czego się boisz, głupia?
Przecież to jest zwykła sprawa —
a jak uda się zabawa,
mogę ci pierścionek kupić.