Grieves - The Room We Hide In

Nie jestem już dłużej człowiekiem z moich słów. Żyje wewnątrz marzenia, które zaczęło się gdy byłem dzieckiem, a które do teraz jest we mnie. Nie mogę tworzyć, czuje, że spadam z krawędzi i za każdym razem walcze z pragnieniem, by to rozwalić i zostawić na pewną śmierć. Tworze muzyke, bo ból jaki jest we mnie zmusza mnie, żebym się tym zajmował, przeznaczenie maluje ci to tuż przed twoją pierd*loną twarzą, skorzystaj, tak? Ale ty miałeś inną wizje jak powinno wyglądać moje życie wiec spotkajmy się w połowie, śmiało rzucaj kamienie z pomieszczenia, w którym tak dobrze się ukryłeś. Dostane się do środka, jak chory musi być umysł, który zrozumiał moje poszukiwania czegoś, co jak myślałem próbuje mnie znaleźć.
Zagubienie, to wszystko jest trudniejsze niż się spodziewałem, reflektory wypalają część mnie, która nawet nie powinna ucierpieć. Staram się to wszystko ułatwić, nie stawiać się na piedestale, jestem dwukrotnie bardziej popieprzony od wszystkich innych i przerażony jak pozostała część z was .
Błagam, jedyne czego chce to spokój kiedy wstaje dzień, oddychać i smakować to co jeszcze nie nadeszło. Wsłuchaj się w moje słowa:

Pewnego razu, bardzo dawno temu, jeszcze przed tym jak straciłem rozum, wszystko było ze mną dobrze, byłem porządny, pełen wiary, ale teraz popadam w obłęd, jestem zagubiony i nienawidze cię. Bo odebrałeś mi wszystko.

Wybrałem moją własną ścieżkę i zostawiłem dom bez planu działania, ubrany dla słońca, powinienem wiedzieć lepiej co spakować.
Dla tych dni, które mogłyby odwrócić deszcz, zimno i czerń. Widzisz, słyszałem historie, lecz nie znałem faktów.
Przypuszczam, że wszystko było idealne zza fotografii do momentu, w którym światło rzucone na powierzchnie nie odsłoni pęknięć.
Co może być gorsze niż nie wiedza czy dalej jesteś na dobrej drodze?
Paranoje, ciągłe myśli o odwrocie.
Widziałem jak marzenia przeobrażają się w najgorsze choroby i prawie pozwoliłem, żeby wątpliwości zabiły moją wole na odniesienie sukcesu. Ale przebyłem zbyt wiele by teraz zawrócić i się poddać, wściekle uderzać pięścia w ziemie i krwawić.
Nigdy nie złamie moich zasad, nie usiąde przy stole ze złodziejami, którzy wyciągają sztuczki z rękawa i mówią jak moja muzyka ma wyglądać.
Trzymam się zysków i buduje to z Grieves* (* ze smutkiem), wiem że pewnego dnia dowiode tego, w co zawsze wierzyłem.
Wiem, że w końcu ten dzień zostanie wynagrodzony, wiem że ten dzień zostanie wynagrodzony.

Pewnego razu, bardzo dawno temu, jeszcze przed tym jak straciłem rozum, wszystko było ze mną dobrze, byłem porządny, pełen wiary, ale teraz popadam w obłęd, jestem zagubiony i nienawidze cię. Bo odebrałeś mi wszystko