Anastasios Rammos - Ταξιδιώτης (Taxidiotis)

Πώς θα ζήσω σ' αυτό τον κόσμο εγώ
Όταν κάποιοι με θεωρούνε χαζό
Μου κόβουν τα φτερά σαν πετώ
Αεροπλάνο είμαι χωρίς οδηγό
Και αγωνίζομαι να βγω απ' τη μοναξιά μου
Να σώσω τη χαμένη γενιά μου
Δώσ' μου μια λύση τα θέλω μου ν' αγαπήσω
Ν' αναπνέω, να μη φοβάμαι να ζω

Έλα εδώ, κάτσε μαζί μου μικρέ
Δώσ' μου μονάχα ένα λεπτό να σου πω
Πάντα να χαμογελάς, να έχεις δύναμη να ζεις
Εφόσον δεν σε σκοτώνουν σε κάνουν πιο δυνατό
Σφίξε γροθιά απέναντι στο αύριο
Βρες δύναμη, γέμισε τη ψυχή σου με κουράγιο
Δεν υπάρχουν αφέντες, υπάρχουν μόνο αξίες
Κι αυτές είναι που μένουνε

Ωω ταξίδι μακρινό
Ωω με κόντρα τον καιρό
Ωω συνταξιδιώτης να 'σαι
Να μην μείνω εδώ

Δεν έχει σημασία πόσο δυνατά χτυπάν
Το μέλλον είσαι εσύ, αυτό να κοιτάς
Δεν έχει σημασία τι έγινε εχθές
Άντλησε δύναμη από παλιές πληγές
Κάνε τον θυμό σου πείσμα και συνέχισε
Δείξε στον κόσμο πως δεν ξόφλησε η γενιά σου
Μην προδώσεις ποτέ τα ιδανικά σου
Μην προδώσεις ποτέ τα ιδανικά σου

Ωω ταξίδι μακρινό
Ωω με κόντρα τον καιρό
Ωω συνταξιδιώτης να 'σαι
Να μην μείνω εδώ

Οι φόβοι μου είναι μία στημένη παγίδα
Θέλω να κάνω τόσα μα δεν μου δίνουν ελπίδα
Ταξιδιώτης είμαι δίχως να έχω πυξίδα
Στα όνειρά μου ναι, το μέλλον μου είδα

Ωω ταξίδι μακρινό
Ωω με κόντρα τον καιρό
Ωω συνταξιδιώτης να 'σαι
Να μην μείνω εδώ