Informujemy, że wprowadziliśmy nową opcję automatycznych tłumaczeń przez
sztuczną inteligencję. Za poprawienie takiego tłumaczenia użytkownik
otrzymuje 5 pkt i tłumaczenie zostaje przypisane do jego konta.
Zaloguj się
i wykorzystaj wszystkie możliwości serwisu!Inne teksty piosenek
Carlos do Carmo
Popularne teksty
Carlos do Carmo - Um Homem na Cidade
Um Homem na Cidade
Tekst dodał(a): Chimalmita
Edytuj tekst
Tłumaczenie dodał(a): fadoluban
Edytuj tłumaczenie
Teledysk dodał(a): basiabijou
Edytuj teledysk
Tekst piosenki: Carlos do Carmo - Um Homem na Cidade
Agarro a madrugada
como se fosse uma criança,
uma roseira entrelaçada,
uma videira de esperança.
Tal qual o corpo da cidade
que manhã cedo ensaia a dança
de quem, por força da vontade,
de trabalhar nunca se cansa.
Vou pela rua desta lua
que no meu Tejo acendo cedo,
vou por Lisboa, maré nua
que desagua no Rossio.
Eu sou o homem da cidade
que manhã cedo acorda e canta,
e, por amar a liberdade,
com a cidade se levanta.
Vou pela estrada deslumbrada
da lua cheia de Lisboa
até que a lua apaixonada
cresce na vela da canoa.
Sou a gaivota que derrota
tudo o mau tempo no mar alto.
Eu sou o homem que transporta
a maré povo em sobressalto.
E quando agarro a madrugada,
colho a manhã como uma flor
à beira mágoa desfolhada,
um malmequer azul na cor,
o malmequer da liberdade
que bem me quer como ninguém,
o malmequer desta cidade
que me quer bem, que me quer bem.
Nas minhas mãos a madrugada
abriu a flor de Abril também,
a flor sem medo perfumada
com o aroma que o mar tem,
flor de Lisboa bem amada
que mal me quis, que me quer bem.
Sprawdź interpretację na Wersuj.pl Dodaj adnotację do tego tekstu » Historia edycji tekstu
Tłumaczenie: Carlos do Carmo - Um Homem na Cidade
Pokaż tłumaczenieChwytam w ręce świt
jakby był dzieckiem
krzak róży przepleciony,
dzikie wino nadziei.
Takie jak ciało miasta
co wczesnym rankiem ćwiczy taniec
tych, którzy dzięki sile woli,
nigdy nie męczą się pracą.
Idę ulicą w świetle księżyca
jak na moim Tagu zapalony wcześnie płomień
idę przez Lizbonę, nagą przypływem
który wpada do Rossio.
Ja jestem człowiekiem w mieście
który budzi się wcześnie rano i śpiewa,
i kochający wolność
wstaje razem z miastem.
Idę aleją olśnioną
pełnią księżyca nad Lizboną
póki ten księżyc zakochany
rośnie na żaglu łodzi.
Jestem mewą, która pokona
całą złą pogodę na pełnym morzu.
Jestem człowiekiem, który przenosi
przypływ (tłum) przestraszonych ludzi.
I kiedy chwytam w ręce świt
zrywam poranek, tak jak kwiat
na skraju bólu odartego z liści.
niebieska stokrotka.
stokrotka wolności,
która kocha mnie tak jak nikt
stokrotka tego miasta
która mnie kocha, tak kocha.
W naszych rękach świt
otworzył także kwiat kwietnia
pachnący bez strachu
z zapachem, który ma morze
kwiat ukochanej mej Lizbony
która nie kochała, a tak kocha.
jakby był dzieckiem
krzak róży przepleciony,
dzikie wino nadziei.
Takie jak ciało miasta
co wczesnym rankiem ćwiczy taniec
tych, którzy dzięki sile woli,
nigdy nie męczą się pracą.
Idę ulicą w świetle księżyca
jak na moim Tagu zapalony wcześnie płomień
idę przez Lizbonę, nagą przypływem
który wpada do Rossio.
Ja jestem człowiekiem w mieście
który budzi się wcześnie rano i śpiewa,
i kochający wolność
wstaje razem z miastem.
Idę aleją olśnioną
pełnią księżyca nad Lizboną
póki ten księżyc zakochany
rośnie na żaglu łodzi.
Jestem mewą, która pokona
całą złą pogodę na pełnym morzu.
Jestem człowiekiem, który przenosi
przypływ (tłum) przestraszonych ludzi.
I kiedy chwytam w ręce świt
zrywam poranek, tak jak kwiat
na skraju bólu odartego z liści.
niebieska stokrotka.
stokrotka wolności,
która kocha mnie tak jak nikt
stokrotka tego miasta
która mnie kocha, tak kocha.
W naszych rękach świt
otworzył także kwiat kwietnia
pachnący bez strachu
z zapachem, który ma morze
kwiat ukochanej mej Lizbony
która nie kochała, a tak kocha.
Historia edycji tłumaczenia
| Autor: |
(brak) Edytuj metrykę |
|---|