Tekst piosenki: Edyta Geppert - Zgubiliśmy się
Sfrunęli Anieli na Ziemię,
bielsi niż śnieg,
zobaczyć, jak ludzie - witają
ten nowy wiek
i zważyć - czy więcej na świecie,
dobra, czy zła.
Sfrunęli, spojrzeli, struchleli:
Bo wszędzie mgła.
A za tą mgłą - zamęt,
Rozpacz i trwoga.
I wieczne o wszystko pretensje
Do... Pana Boga
Zgubiliśmy gdzieś
Nadzieję.
Wróćmy po nią,
Do Betlejem
Lęk się rodzi,
Świat truchleje
Zgubiliśmy się...
Opadły im skrzydła, jak ręce:
- Co powie Bóg?
Wszak zrobił dla ludzi co tylko,
Co tylko mógł.
Ulepił was z gliny najczulszej,
z marzeń i łez
i dał wam sumienie, co boskie,
po ludzku jest.
Więc skąd ten strach, zamęt,
wojny i trwoga,
i wieczne o wszystko pretensje,
do Pana Boga?
Zło się czai,
świat truchleje.
Trzeba wracać,
do Betlejem.
Zgubiliśmy gdzieś
nadzieję.
Zgubiliśmy się...
Świeć Gwiazdo tym jaśniej - im ciemniej
i straszniej jest.
Nieś Dobrą Nowinę po świecie,
po - świata kres.
A wy Mu Anieli Niebiescy,
powiedzcie że:
bez Jego miłości - To Wszystko,
zawali się.
Bo skoro zła tyle,
zamęt i trwoga,
to trzeba na nowo do siebie,
przekonać... Boga
Świeć nam Gwiazdo
nad Betlejem
Bóg się rodzi
moc truchleje
Zgubiliśmy gdzieś
nadzieję
lecz szukamy jej
Sprawdź interpretację na Wersuj.pl
Dodaj adnotację do tego tekstu »
Historia edycji tekstu