Blant - Poranki

1. Wstać, muszę wstać,
budzik wali jak w pysk.
Pora zacząć ten rytm,
codzienny rytm.
Kłamstw wezmę garść,
do kieszeni spakuję
uśmiech i takt
i termos spokoju,
trochę empatii,
stalowe majty
naciągnę na zad,
ujarzmię jad.
Sny, tylko sny,
zostawię tu na noc.
Gdy wrócę to
wchłoną me łzy.

REF. Poranki są dla ludzi
o mocnej psychice,
poranki są dla ludzi
o mocnych nerwach.
Jak długo jeszcze
muszę to wytrzymać?
Jak długo jeszcze
muszę to przeżywać?

2. Spać, psiamać!
Przytłoczona przez porę
ogarniam się
– wolałabym nie.
Żegnam sypialnię,
żyć trzeba realnie.
Hart – wersja smart,
do biegu, start!
Słyszę głos gościa,
co w wiadomościach
nakręca i gra,
trochę mi żal.
Wojny, wypadki,
ktoś zabił, ktoś padł
– mam nadzieję, że znów
nie będę to ja.

REF. Poranki są dla ludzi...