Bess Atwell - Candid

Wyślij mnie w dół rzeki, co, kochanie?
Byłam stworzona ze ślicznych rzeczy
Zanim przyszedłeś je zanieczyścić
Chować się, tylko po to by nie padało
Trzymaj się kurczowo i może ja też będę
Aby załagodzić cały twój ból

Nie, nie przeszkadzało mi to, co zobaczyłeś
W świetle, zapis za zapisem

Ale ja już Ciebie nie znam
Poprzez człowieka ukazuje się Twoja bestia
Przez zaciśnięte zęby promienieję
Od złego snu do podłogi
Kiedy moja miłośc nie mówi twoim językiem
Kiedy serca nigdy nie mogą być szczere

Teraz boję się postawić stopy w tym domu
Zdejmuję buty i upewniam się,
Że jestem cicha jak myszka
Uciekam i w moich snach znajduję
Twoje powody i dyskrecja
Były tylko w mojej głowie
Ale walczyłam za nas, byłeś zbyt ślepy żeby zobaczyć
Dzierżyłam ten miecz dla nas obojga

Ale ja już Ciebie nie znam
Poprzez człowieka ukazuje się Twoja bestia
Przez zaciśnięte zęby promienieję
Od złego snu do podłogi
Kiedy moja miłośc nie mówi twoim językiem
Kiedy serca nigdy nie mogą być szczere

Nigdy nie mogą być szczere, nigdy nie mogą być szczere, nigdy nie mogą być szczere
Nigdy nie są
Nigdy nie mogą być szczere, nigdy nie mogą być szczere, nigdy nie mogą być szczere
Nigdy nie są

Ale ja już Ciebie nie znam
Poprzez człowieka ukazuje się Twoja bestia
Przez zaciśnięte zęby promienieję
Od złego snu do podłogi
Kiedy moja miłośc nie mówi twoim językiem
Kiedy serca nigdy nie mogą być szczere
(Nigdy nie mogą być szczere, nigdy nie mogą być szczere, nigdy nie mogą być szczere)