Lil'B - 15

Tłumaczenie:

Kłamstwa i sprytnie utkane słowa, wszędzie pełno ich na podłodze leży coraz więcej.
Na czym się oprzeć, gdy błądzę bez drogowskazu?
Zatykam uszy słuchawkami, idę samotnie dalej.
Nie pojmuję. Nie wierzę w to. Sama i nie potrzebuję niczyjej pomocy.
Proszę, zostaw mnie w spokoju - nie mam na kim się oprzeć.
To nie to, czego chcę, coś ciągle brak.
Uśmiecha się smutno dziewczyna lat piętnaście.

Ideały, rzeczywistość, przyszłość - co trzymam w dłoniach?
Każdym oczekiwaniem robię sobie krzywdę, czuję to.
Oddala się czyjś cień, prześwituje przez niego dobroć.
Co widzisz w moich oczach, kim jestem dla ciebie?

Zauważyłam już dawno temu,
że wszystko ma drugą stronę medalu.
Nawet najcudowniejsza magia jest przejrzysta,
a mój wzrok odkrywa jej tajemnice.
To dziewczyna we mnie, zuchwała i pewna siebie,
niezmiennie spokojna.
Każdej nocy płaczę samotnie,
mówię "jestem silna", lecz nie potrafię powiedzieć "jestem samotna".

Głuszę dźwiękiem samotność, chcę zapomnieć teraz.
Co sprawia, że udaję taką siłę?
Chociaż wciąż dziecko drzemie we mnie,
to łzy i krzyki chowam w kieszeni.
Zatapiam się w tłumie.
Nie mów do mnie, nie obchodzi mnie to. Zostaw mnie samej.
Proszę, zostaw mnie w spokoju, nie potrafię teraz szczerze się śmiać.
Ukrywam kruchą stronę, nie pokażę jej światu.
Głęboko nasadzam kapelusz, dziewczyna lat piętnaście.

Światło i cień, cień i blask, nieważne jak się gubię,
nie ma niekończącej się nocy, wszystko się zmienia.
Niepewność, zagubienie, noszę niewypowiedzianą słabość,
ale wciąż żyję w teraźniejszości.

"Dam sobie radę" to znane już słowa.
Nie mogę powiedzieć "nie chcę być sama",
chcę natychmiast stąd uciec...

Nie chcę tu dłużej być.
(biegnij, aż do zmęczenia, jeszcze dalej)
Nie zasnę sama.
(miejsce, które osiągnęłam, tutaj nikogo nie ma)
Nie jestem aż tak silna.
(jeśli odsłonię wszystko, łzy popłyną)
Nie mogę dłużej się ukrywać.
("silna dziewczyna", zrzucić tę zasłonę)

Nie potrafię udawać bez serca, nie ruszam się bez celu,
z jakiejś odległej przyszłości mrugają do mnie ledwo widoczne światła.
Mój niepewny wzrok, naprawdę lęk, nie mogę zasnąć nocami, noc i dzień.
Na tym niebie te gwiazdy, jak ja ulotne i smutne, promienią.

Światło i cień, cień i blask, nieważne jak się gubię,
nie ma niekończącej się nocy, wszystko się zmienia.
Niepewność, zagubienie, noszę niewypowiedzianą słabość,
ale wciąż żyję w teraźniejszości.

Dziewczyna ma piętnaście lat (tą dziewczyną jestem ja).