tekstowo.pl
1 402 990 tekstów w serwisie, 13 114 poszukiwanych i 1 005 oczekujących
wyszukiwanie zaawansowane >
Przeglądaj wykonawców na literę
Lana Del Rey
Fanów: 1399
Zobacz teksty piosenek >
lana_del_rey
O wykonawcy Płyty

Lana Del Rey – pod tym intrygującym pseudonimem scenicznym skrywa się urodzona w Nowym Jorku 31-letnia piosenkarka. Można powiedzieć, że całe swoje dzieciństwo spędziła w niewielkiej, nowojorskiej miejscowości o nazwie Lake Placid. Jej ojcem jest Robert Grant – sprzedawca domen internetowych. Już od dzieciństwa rozwijała swoje umiejętności w kierunku muzycznym śpiewając w chórku kościelnym, czy na szkolnych uroczystościach.


W wieku czternastu lat zaczęły się jej poważne kłopoty – Elizabeth uzależniła się od alkoholu. Dziś, przenikając przez mgły tych koszmarnych wspomnień, wyznaje, że piła codziennie i czuła się z tym dobrze. Zaniepokojeni rodzice w ramach „odwyku” wysłali ją do nauki w prywatnej szkole z internatem w mieście oddalonym od jej rodzinnej miejscowości o 384km - Connecticut.

„Wysłali mnie daleko, machałam im z peronu. Płakałam, bo wiedziałam, że nigdy nie wrócę” – śpiewa w piosence „This Is What Makes Us Girls”. To tylko jeden z dowodów na to, że do twórczości inspiruje ją nie tylko życie codzienne, ale i też bolesne wspomnienia młodości.

W jej młodzieńczych latach Lizzy była również modelką magazynu Ford oraz pozowała dla kampanii reklamowych marki Hollister.


Gdy miała osiemnaście lat, wujek nauczył ją grać podstawowe akordy G, C, A, D minor i A minor na gitarze. „Pomyślałam że mogłabym napisać milion piosenek z tymi akordami, więc przeprowadziłam się do Nowego Jorku i pisałam, co tylko chciałam”. Uczęszczała tam również do uniwersytetu Fordham, gdzie studiowała metafizykę, szukając naukowego dowodu na istnienie Boga. Rzuciła alkohol i od tamtego czasu nie pije aż to teraz. Inspirowana, w szczególności Kurtem Cobainem i Elvisem Presleyem, pisała i komponowała własne utwory oraz występowała w lokalnych klubach. Pomiędzy 2005 a 2006 rokiem sama nagrała dwie EPki: „From The End” i „Young Like Me”; płytę demo „Sirens”, które nigdy nie zostały oficjalnie wydane. Wszystkie te piosenki miały akustyczny podkład, a Elizabeth przybrała wówczas pseudonim May Jailer.


Około rok później, krótko przed ostatnim rokiem studiów, po wzbudzeniu zainteresowania uczestnictwem w konkursie pisania piosenek, podpisała umowę z wytwórnią muzyczną 5 Points Records . Wytwórnia z góry zapłaciła jej określoną sumę, którą po ukończeniu uniwersytetu wykorzystała do przeprowadzki do przyczepy w New Jersey. Miała wtedy dwadzieścia lat.

Krótko po tym, wytwórnia muzyczna poszukiwała producenta do wyprodukowania jej pierwszego, prawdziwego albumu. „Wiele osób było zainteresowanych współpracą, ponieważ Lizzy była w tamtym czasie bardzo niespotykaną artystką” – powiedział David Nichtern, właściciel wytwórni 5 Points Records w wywiadzie dla MTV Hive. Następnie wysłali pięć wersji demo piosenek, napisanych podczas jej pobytu w przyczepie, do pięciu producentów, m.in. do Davida Kahne. Bardzo szybko otrzymali od niego odpowiedź. Gdy Lizzy poznała się z Kahne, od razu znaleźli wspólny język, co zaowocowało umową na wyprodukowanie jej debiutanckiego albumu z budżetem liczącym pięćdziesiąt tysięcy dolarów.

W październiku 2008, Lizzy wydała swoją pierwszą EPkę pt. „Kill Kill”, dzięki której zyskała trochę rozgłosu. Pierwotnie piosenka, której owy mini-album zawdzięcza swoją nazwę, miała nazwywać się „The Ocean”, lecz producent stwierdził, że tytuł ten jest zbyt nudny. Następnie artystka poirytowana wróciła do domu, zdenerwowana wykreśliła nazwę i napisała „Kill Kill” nad tekstem piosenki. EPka bardzo spodobała się jednemu z programistów Apple, dzięki któremu piosenkarka została wyróżniona jako jedna z największych wschodzących wokalistek tego roku w serwisie iTunes. Po wydaniu EPki zaczęła ona również eksperymentować z pseudonimem artystycznym Lana Rey Del Mar.


Lizzy wspólnie z Kahne nagrała trzynaście piosenek na album, a następnie po ich ukończeniu zaczęli również pracować nad piosenką „C-Note” (znaną również jako „Hundred Dollar Bill”). Do prawie każdej piosenki z wydawnictwa nagrała amatorskie teledyski składające się z fragmentów filmów, które wynalazła na YouTube, oraz klipów, gdzie sama śpiewa do kamerki internetowej. W 2008 roku album był już gotowy do wydania, lecz wytwórnia odkładała jego premierę – myśleli, że prawa wykupi jakaś większa korporacja – tak się jednak nie stało. Piosenkarka chciała, aby płyta była już oficjalnie wydana pod pseudonimem Lana Del Ray, lecz nie była pewna, jaki image chciałaby przybrać i w jakim kierunku dalej pójść.

Premiera była odkładana aż do 4 stycznia 2010 roku, kiedy to album został wydany cyfrowo w sklepie iTunes oraz Amazon. Lizzy – a właściwie już Lana – nie była z niego do końca zadowolona; chciała dodać kilka piosenek oraz zamienić w jej pseudonimie Ray na Rey, co sprawiło, że album nigdy nie został ostatecznie wydany w formie fizycznej. Po krótkim czasie zdecydowała się ściągnąć go z cyfrowej sprzedaży i wykupiła do niego z powrotem prawa.


W 2010 roku piosenkarka przeprowadziła się do Londynu, gdzie całkowicie oddała się swojej pasji i nagrywała piosenki z różnymi producentami. We wrześniu po raz pierwszy wystąpiła w telewizji – w programie MTV Unplugged u boku Mando Diao, gdzie zaśpiewała cover piosenki „Chet Baker”. Mimo tego, że nie była jeszcze wtedy sławna, jej piosenka „Kinda Outta Luck” została wykorzystana w zwiastunie piątego sezonu serialu „Gossip Girl”, a utwór „Diet Mountain Dew” w „90210”.


Gangsterska Nancy Sinatra – jak nazwała samą siebie – w 2011 roku zamieściła na portalu YouTube klip do utworu „Video Games”. Teledysk został amatorsko nagrany ze zlepków urywków filmów znalezionych w Internecie oraz kamerki internetowej gwiazdy, dokładnie tak, jak jej poprzednie teledyski z albumu „Lana Del Ray”. To właśnie dzięki specyficznemu nastrojowi utworu, jak i klipu, artystka zyskała globalną sławę. Na chwilę obecną na profilu artystki (sumując oba klipy z profilu artystki i oficjalnego profilu VEVO) utwór wyświetliło niemal 190 milionów ludzi. Dzięki ogromnej popularności utworu, Lana podpisała kontrakt z wytwórnią Stranger Records. Piosenka odniosła wiele sukcesów, m.in. została nazwana przez serwis Pitchfork "najlepszym nowym utworem; poruszającym debiutanckim singlem”.

Krótko później Lana wydała kolejny singiel „Blue Jeans”. Wygrała również nagrodę na Q Awards - Next Big Thing, oraz podpisała wspólny kontrakt z wytwórnią Interscope oraz Polydor. Jej pierwszy gwiazdorski występ miał miejsce w Wielkiej Brytanii w programie Later… with Jools Holland. Początkowo gwiazda nie lubiła występować przed tak dużą publicznością, gdyż bała się, że coś pójdzie nie tak. Często też ulegała ogromnej tremie, jednak mimo tego postanowiła przełamać swój strach. Wystąpiła również na kilku promocyjnych koncertach, m.in. w Bowery Ballroom i Chateau Marmont oraz w programie De Wereld Draait Door.

Niedługo później publikacji podległ jej pierwszy profesjonalny teledysk do utworu „Born to Die”, którego reżyserem jest Yoann „Woodkid” Lemoine (francuski reżyser i wokalista). Wokalistka i reżyser poznali się za pomocą serwisu Twitter, gdzie Woodkid wprost napisał, że chciałby coś dla niej wyreżyserować.

Ogromny wpływ na postrzeganie Lany w Stanach Zjednoczonych wywarł występ w programie Saturday Night Live 14 stycznia 2012. Nastał dla niej dość ciężki okres, gdyż po tym występie otrzymała bardzo dużo negatywnych komentarzy od krytyków, jak i od samej publiczności.


27 stycznia przez wytwórnie Polydor, Interscope oraz Stranger Records, został wydany jej drugi solowy album zatytułowany „Born To Die”. Mimo niepochlebnych opinii krytyków stał się on ogromnym, komercyjnym sukcesem – do dziś sprzedano ponad 4.5 miliona egzemplarzy na całym świecie.

Kolejne miesiące były dla piosenkarki bardzo pracowite – krótko po premierze albumu podpisała kontrakt z agencją modelingu NEXT. Udzielała wywiadów, pozowała do okładek (nawet dla światowych magazynów typu Vogue). W 2012 roku królowała na większości list przebojów i otrzymywała masę nagród. Jej kariera nabrała niesamowitego tempa. W czerwcu Lana rozpoczęła serię dwunastu koncertów, m.in. w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Hiszpanii. W lipcu kontynuowała „trasę” – dziesięć koncertów, głównie w Europie i Australii.


4 maja Lana wystąpiła na kolacji Mulberry, gdzie swoim występem zwróciła uwagę menadżera H&M. Krótko później została twarzą jesiennej oraz zimowej kampanii tego sklepu oraz nagrała cover piosenki „Blue Velvet”, który została został wykorzystany w teledysku promującym kolekcję. Piosenka była również wykorzystana w trackliście reedycji albumu wydanego 10 miesięcy wcześniej - „Born To Die – The Paradise Edition”, którą wzbogaciła aż o osiem nowych utworów.

W międzyczasie artystka została również ogłoszona Kobietą Roku magazynu GQ. Piosenkarka zgodziła się udzielić gazecie jej pierwszej, rozbieranej sesji.

Krótko później Del Rey wystąpiła reklamie Jaguara F-Type wraz z piosenką „Burning Desire” (która również pojawiła się na albumie w postaci bonusu iTunes), do której również wydała teledysk.


2013 rok rozpoczął się równie korzystnie. Wokalistka otrzymała nominację do BRIT Awards w kategorii Najlepsza Międzynarodowa Artystka Solo i ECHO Awards – Najlepsze Międzynarodowe Objawienie oraz Najlepsza Międzynarodowa Artystka Pop/Rock. Na nominacjach się nie skończyło, ponieważ odebrała wszystkie trzy nagrody podczas kameralnych uroczystości, pozostawiając w tyle taką konkurencję, jak Rihanna, Alicia Keys czy Taylor Swift.

W tym roku nagrała również na potrzeby wielkiej produkcji filmowej „Wielki Gatsby” (reżyserii słynnego australijskiego reżysera, scenarzysty oraz producenta filmowego Baza Luhrmanna) piosenkę „Young & Beautiful”. Następnie rozpoczęła światową trasę koncertową Paradise Tour. 2 czerwca 2013 artystka wystąpiła na warszawskim Torwarze.

Pod koniec trasy koncertowej miała miejsce premiera krótkometrażowego filmu „Tropico”, składającego się z trzech piosenek: „Body Electric”, „Gods & Monsters” oraz „Bel Air”. Podczas jego premiery w Los Angeles zdradziła również tytuł jej kolejnego albumu – „Ultraviolence”.


Kolejny rok również nie odbiegał od owocnych, poprzednich lat. 26 Stycznia 2014 miała miejsce premiera coveru piosenki „Once Upon a Dream”, który został wykorzystany w filmie Disneya „Czarownica”. Utwór momentalnie stał się najszybciej pobieraną piosenką w historii sprzedaży Google Play.

Album „Ultraviolence” został skończony i gotowy do premiery już zeszłego roku, lecz Lana nie była z niego do końca zadowolona; uważała, że brakuje w nim „ognia”. W styczniu poznała producenta i lidera zespołu The Black Keys - Dana Auerbacha, z którym poleciała do studia w Nashville i w ciągu 2 tygodni ponownie nagrała całą płytę od podstaw – tym razem kompletnie na żywo. Premiera pierwszego singla z albumu – „West Coast” – miała miejsce 14 kwietnia.

23 maja Lana wystąpiła na przedślubnej kolacji Kim Kardashian i Kanye Westa w Pałacu Wersalskim, gdzie zaśpiewała ulubioną piosenkę panny młodej, „Young and Beautiful”. Wokalistka twierdzi, że koncert ten odbył się za darmo, ponieważ nigdy nie pozwoliłaby płacić swoim znajomym za występ.

Przed samą premierą albumu „Ultraviolence” swoją premierę miały trzy single promocyjne z albumu – „Shades of Cool”, „Ultraviolence” oraz „Brooklyn Baby”. Światowa premiera wydawnictwa odbyła się 17 czerwca, w pierwszym tygodniu sprzedając 880 tysięcy kopii na całym świecie (w tym osiągając status złotej płyty w Polsce w dniu premiery), plasując się przy tym na szczycie notowania Billboard 200 oraz zdobywając pozytywne opinie wymagających krytyków.

Pod koniec 2014 roku Lana ponownie wzięła udział w nagrywaniu soundtracku, nagrywając dwie piosenki, "Big Eyes" i "I Can Fly", tym razem do filmu "Wielkie Oczy".

18 września 2015 miała miejsce premiera jej czwartego albumu "Honeymoon", poprzedzona wydaniem dwóch singli, "High By the Beach" oraz "Music to Watch Boys To".

W marcu potwierdziła, że nagrywa nowy album, a 20 lutego pojawił się teledysk do piosenki, która trzy dni wcześniej pojawiła się w Internecie - "Love". Za produkcję utworu odpowiedzialni byli Rick Nowels, Benny Blanco oraz Emile Haynie.

źródlo : http://www.lanadelrey.pl/

1. From The End (2005)

2. Young Like Me (2005)

3. Young Like Me EP (2005)

4. Kill Kill (2008)

5. Lana Del Ray a.k.a. Lizzy Grant (2010)

6. Lana Del Rey EP (2012)

7. Paradise (2012)

8. Tropico (2013)

9. Ultraviolence (2014)

10. Honeymoon (2015)

11. Lust For Life (2017)

Komentarze (380):

ilovebeyonce
iloveBeyonce 24 sierpnia 2016 17:43
(-9) + -
@MiseryLidell: umiem śpiewać lepiej. nie obrażam jej.

Pokaż powiązany komentarz ↓

miserylidell
MiseryLidell 13 sierpnia 2016 20:37
(+7) + -
@iloveBeyonce: Chyba nie wiesz, co to znaczy "wycie". Na pewno sama lepiej nie śpiewasz, więc po co się odzywasz? Lana ma piękny, niepowtarzalny oraz niesamowity głos. Jeśli nie jesteś jej fanką, to stąd wyjdź, bo to strona dla jej fanów. Jak jej nie lubisz - spoko, ale nie musisz jej obrażać, bo nie dorastasz jej do pięt.

Pokaż powiązany komentarz ↓

ilovebeyonce
iloveBeyonce 10 sierpnia 2016 19:01
(-9) + -
@LizzyGrant: wyje nie śpiewa

Pokaż powiązany komentarz ↓

lizzygrant
LizzyGrant 13 lipca 2016 20:45
(+4) + -
Lana (właściwie: Elizabeth Wooldridge Grant) jest niesamowitą i nie powtarzalną piosenkarką. Kto z obecnych piosnekarek ma taki głos ?! Nikt. Tylko ona ♥ Uwielbiam ją za jej teksty, muzykę oraz to jaka jest. Nie umiem określić. Jest po prostu jedyna w swoim rodzaju.

lizzygrant
LizzyGrant 13 lipca 2016 20:34
(+1) + -
@HTNGU: To że jest blada zależy od jej skóry. Im mniej będziemy się opalać (zwłaszcza na solarium) tym nasza skóra będzie lepsza na starość.

Pokaż powiązany komentarz ↓

lilahtyna
Lilahtyna 01 kwietnia 2016 23:16
(+4) + -
@HTNGU:
Droga (Drogi) HTNGU!
Zastanówże się zanim coś opublikujesz. Możesz tym bardzo innych ranić.
Pisząc komentarze zwróć także uwagę na ortografię, bo sama/sam narzekasz na treści utworów wokalistki, a z"tym czymś ambitnym", to wiedz, że nie każdy potrafi pisać i komponować piosenki. Bladą cerę, owszem, ma, bynajmniej pójścia do solarium jej nie polecam. Jest młoda i ładna, a zabiegi w takim "szybkim słońcu" nie są zdrowe.

Pokaż powiązany komentarz ↓

aniamanson
AniaManson 19 stycznia 2016 18:08
(+1) + -
Niektóre piosenki bardzo dobre, niektóre słabe, może i jest amerykańskim produktem no i co? Wokal ma bardzo dobry! Jest sztuczna? Nie. Plastikowa? Nie. Lalka? Nie. To o co chodzi?

htngu
HTNGU 22 listopada 2015 22:42
(-11) + -
@dawidtomujmonz: Zgadzam się bff <3 tak wgl to wieśniackie już sie wydaje to spiewanie o USA i o bruklynie. Może zajęła by sie czymś ambitnym -,- aha i polecam jej pójście do solarium bo ma tak białą skurę ze prawie jej niewidzę D:

Pokaż komentarz Pokaż powiązany komentarz ↓

erni5444
erni5444 28 września 2015 22:00
(+1) + -
Coś tu pusto D:

erni5444
erni5444 19 września 2015 11:46 (edytowany 1 raz)
(+5) + -
@Lenu: Już 2 raz słucham na spotify xd Jest świetny. Ma swój odrebny styl jak kazdy i to mi sie podoba. Nie zabrakło oczywiście świetnych piosenek <3

Pokaż powiązany komentarz ↓

Zamknij

Największy serwis z tekstami piosenek w Polsce. Każdy może znaleźć u nas teksty piosenek, teledyski oraz tłumaczenia swoich ulubionych utworów.
Zachęcamy wszystkich użytkowników do dodawania nowych tekstów, tłumaczeń i teledysków!

Reklama | Kontakt | FAQ