tekstowo.pl
1 237 280 tekstów w serwisie, 11 602 poszukiwanych i 982 oczekujących
wyszukiwanie zaawansowane >
Przeglądaj wykonawców na literę
Magda Umer - O Romeo
Odsłon: 15957
Przejdź na stronę wykonawcy >
Edytuj tekst Tekst dodał(a): eliah
Edytuj tłumaczenie Tłumaczenie dodał(a): orzyszpon
Edytuj teledysk Teledysk dodał(a): beata2013
Poleć:

Tłumaczenie:

Pokaż tłumaczenie
After evening meal, dishes washed already
sleeping lays a swaddled child
that fate gave me as consolation
for another mistake of two bodies.
The alarm is already set for six,
hazily, dreamily reflects me mirror.
Only I still stand watch
in my upstairs window
and shout into my slumbering street:

O Romeo, the sweet-singing falcon!
O, the longing of generations of maidens!
I have opened for you the window
onto my loneliness,
o, Romeo!,
o, Romeo!
Are you down there?
Are you down there?

And below, as usual, there is no one.
Perhaps, the train from Verona is too expensive?
Perhaps, he had set off on horseback,
and the horse treats him not kindly?
Perhaps he has no coat for our climate ?
Perhaps, he is just finishing off Tybalt?
Perhaps, a mean-disposed Capulet
had embezzled his amulet,
So into the sleeping street I shout again:

O Romeo, the lover of generations!
O Romeo, it is my turn already!
I have opened for you the window
onto my loneliness,
o, Romeo!
Are you down there?
Are you down there?

And below the silence answers.
And on my forehead concern for the future,
what will be in a month, what with age,
when snow will cover your roads.
Every day, Romeo, the weather is worse
and each day I am less young,
I will run off to the cloister or submit to another,
so that I may then be able to shout into the street:


You aren't there, Romeo, below,
o, the Godot of generations of maidens,
we still open the windows,
in each window a lonely figure
looks out into the emptiness
into which you had carried her off.

BEM

 

Poznaj historię zmian tego tłumaczenia

REKLAMA

Tekst piosenki:


Po wieczerzy już zmyte naczynka,
we śnie leży spowita dziecinka
którą los na pociechę mi dał
za kolejną pomyłkę dwóch ciał.
Nastawiony już budzik na szóstą,
mętnie, sennie odbija mnie lustro.
Tylko ja czuwam jeszcze
w moim oknie na piętrze
i w uśpioną uliczkę mą krzyczę:

O, Romeo, słowiczy sokole!
O, tęsknoto niewieścich pokoleń!
Otworzyłam ci okno
na tę moją samotność,
o, Romeo!
Czy jesteś na dole?
Czy jesteś na dole?

A na dole jak zwykle nikogo.
Może kolej z Werony za drogo?
Może konno wyruszył,
a koń nie życzliwie odnosi się doń?
Może nie ma na klimat nasz palta?
Może właśnie dokańcza Tybalta?
Może zły mu Kapulet
sprzeniewierzył amulet,
więc w uśpioną uliczkę znów krzyczę:

O, Romeo, kochanku pokoleń!
O, Romeo, już na mnie jest kolej!
Otworzyłam ci okno
na tę moją samotność,
o, Romeo!
Czy jesteś na dole?
Czy jesteś na dole?

A na dole odpowiedź jest ciszą.
A na czole mym troska o przyszłość,
co to będzie za miesiąc, jak wiek,
kiedy drogi zawieje ci śnieg.
Co dzień gorsza, Romeo, pogoda
i ja jestem codziennie mniej młoda,
do klasztoru ci zbiegnę lub innemu ulegnę,
żeby potem móc krzyczeć w uliczkę:

Nie ma ciebie, Romeo, na dole,
o, Godocie niewieścich pokoleń,
otwieramy wciąż okna,
w każdym oknie samotna
patrzy w pole,
gdzieś wywiódł ją.

 

Poznaj historię zmian tego tekstu
Drukuj tekst
Autor tekstu:

Jeremi Przybora

Edytuj metrykę
Kompozytor:

Jerzy Wasowski

Wykonanie oryginalne:

Kalina Jędrusik

Covery:

Olga Bończyk, Renata Przemyk, Magda Umer, Aleksandra Nieśpielak

Komentarze (0):

Zamknij

Największy serwis z tekstami piosenek w Polsce. Każdy może znaleźć u nas teksty piosenek, teledyski oraz tłumaczenia swoich ulubionych utworów.
Zachęcamy wszystkich użytkowników do dodawania nowych tekstów, tłumaczeń i teledysków!

Reklama | Kontakt | FAQ