Znajdowałam się w zimie mojego życia a mężczyźni, których spotkałam na drodze byli moim jedynym latem. Nocą zasypiałam z wizją mnie samej tańczącej, śmiejącej się i płaczącej z nimi. Trzy lata na niekończącej się światowej trasie- wspomnienia z tego okresu były jedyną rzeczą, która podtrzymywała mnie na duchu, to były naprawdę szczęśliwe czasy. Byłam piosenkarką, niezbyt popularną, która kiedyś miała marzenia o zostaniu docenioną poetką, ale po niefortunnej serii wydarzeń, zobaczyłam swe marzenia przerwane i podzielone jak milion gwiazd na nocnym niebie przy których marzyłam znowu i znowu- błyszczących i wygasłych. Ale nie miałam nic przeciwko, bo wiedziałam, że najpierw trzeba stracić wszystko czego się kiedykolwiek pragnęło, aby dowiedzieć się czym jest prawdziwa wolność.
Kiedy ludzie, których znałam dowiedzieli się co robiłam, jak żyłam - zapytali mnie: dlaczego? Ale nie ma sensu rozmawiać z ludźmi którzy mają dom. Oni nie mają pojęcia jak to jest szukać schronienia u innych osób, mieszkać tam gdzie akurat położysz się do snu.
Zawsze byłam niezwykłą dziewczyną. Mama powiedziała mi, że mam duszę kameleona. Bez kompasu moralnego,
wskazującego północ, bez stałej osobowości. Moje wewnętrzne niezdecydowanie było szerokie i falujące jak ocean.
I jeśli powiedziałabym, że nie przewidywałam, że tak potoczy się moje życie to bym skłamała - ponieważ urodziłam się by być tą inną kobietą. Nie należałam do nikogo - kto należał do wszystkich, kto nie miał nic - kto chciał wszystkiego z zapałem do każdego doświadczenia i obsesją wolności, która przerażała mnie do takiego stopnia, że nie byłam w stanie o niej mówić - i popchnęła mnie do koczowniczego punktu szaleństwa, który zarówno mnie ogłuszał jak i osłabiał.

Byłam na otwartej drodze,
Możesz być mój przez cały czas, tatuśku
Biel i złoto
Śpiewanie bluesa stawało się niemodne,
Możesz być mój przez cały czas, skarbie
Gorący lub zimny

Nie niszcz mnie,
Podróżowałam zbyt długo,
Starałam się za bardzo
Z jedną, ładną piosenką

Słyszę ptaki w letnim wietrze,
Jadę szybko
W nocy jestem samotna,
Tak bardzo starałam się nie pakować w kłopoty,
Ale w mojej głowie mam wojnę,
Więc po prostu jadę

Umierać młodo i grać ostro
W ten sposób mój ojciec stworzył ze swego życia sztukę,
Pijemy cały dzień, rozmawiamy do nocy,
To jest sposób w który my, gołębie drogowe postępujemy, jeździmy do nocy.

Nie opuszczaj mnie teraz,
Ne mów dowodzenia,
Nie odwracaj,
Zostaw mnie naćpaną i suchą.

Słyszę ptaki w letnim wietrze, jadę szybko
W nocy jestem samotna,
Tak bardzo starałam się nie pakować w kłopoty,
Ale w mojej głowie trwa wojna,
Więc po prostu jadę

Jestem zmęczona czuciem się jakbym była pierd*lenie szalona,
Próbowałam jechać, dopóki nie zobaczę gwiazd przed moimi oczami,
Słyszałam siebie mówiącą:
"Kochana, tyle czasu walczysz, po prostu jedź"

Słyszę ptaki w letnim wietrze,
Jadę szybko
W nocy jestem samotna,
Tak bardzo starałam się nie pakować w kłopoty,
Ale w mojej głowie trwa wojna,
Więc po prostu jadę...

Każdej nocy modliłam się, abym znalazła moich ludzi i w końcu udało mi się - na otwartej drodze. Nie mamy nic do stracenia, nic do zyskania, nic czego byśmy już pragnęli - oprócz przekształcenia naszego życia w dzieło sztuki.
Żyj szybko. Umieraj młodo. Bądź dziki. I baw się.
Ja wierzę w kraj, którym Ameryka była kiedyś. Wierzę w osobę, którą chcę się stać. Wierzę w wolność na otwartej drodze. A moje motto jest takie samo jak zawsze-
Wierzę w dobroć nieznajomych ludzi. A kiedy jestem w stanie wewnętrznej wojny - jadę, po prostu jadę.
Kim Jesteś? Czy jesteś w kontakcie ze swoimi najciemniejszymi fantazjami?
Czy stworzyłeś życie dla siebie, w którym swobodnie możesz ich doświadczyć?
Ja tak.
Jestem pierd*lenie szalona. Ale jestem wolna.

 

Poznaj historię zmian tego tłumaczenia